Archive for κωνσταντινος ξενοπουλος

Γέροντας Παΐσιος: έχεις αγάπη; Είσαι άγγελος και όπου πας μεταφέρεις τον Παράδεισο!

Posted in Uncategorized with tags , , , , , , , , , , , , , , on November 4, 2015 by anazhtitis

proseuxh-gia-arrwstous-1

– Τί φταίει , Γέροντα , και δεν είμαι πάντοτε ειρηνική ;

– Δεν ελευθερώθηκες απο τον εαυτό σου, είσαι σκλάβα στον παλαιό σου άνθρωπο. Κοίταξε να πετάξης τον εαυτό σου, γιατί , αν δεν πετάξης τον εαυτό σου , θα σε πετάξη ο εαυτός σου.

Όποιος έχει φιλαυτία , δεν μπορεί να έχη ανάπαυση , ειρήνη ψυχής , γιατί δεν είναι εσωτερικά ελεύθερος. Είναι σαν ..την χελώνα και το περπάτημα του είναι σαν της χελώνας. Βγάζει ελεύθερα το κεφάλι της η χελώνα ; Τον περισσότερο καιρό μένει κλεισμένη στο καβούκι της.

sunanthseis-duo-sugxronwn-agiwn-3

Έργο του αγιογράφου Κωνσταντίνου Ξενόπουλου. Βρείτε εδώ ένα άρθρο αφιέρωμα στα μοναδικά έργα βυζαντινής τέχνης, αγιογραφίες που έχει φιλοτεχνήσει ο Κ. Ξενόπουλος και απεικονίζουν τον σύγχρονο Άγιο της Ορθοδοξίας, μοναχό Παΐσιο.

– Νομίζω , Γέροντα , ότι θεωρητικά πιάνω τον εαυτό μου, στην πράξη όμως …..

– Η εφαρμογή είναι δύσκολη , εκεί ζορίζεται ο παλαιός άνθρωπος. Αν όμως δεν ζορίσουμε φιλότιμα τον παλαιό μας άνθρωπο , θα μας ανατινάξη την πνευματική μας οικοδομή.

Ο Άγιος Παΐσιος συναντιέται με μαθητές της Αθωνιάδος Εκκλησιαστικής Ακαδημίας. Ανακαλύψτε περισσότερα εδώ

– Γέροντα , πώς είναι η κόλαση ;

– Θα σου πώ μια ιστορία που είχα ακούσει. Κάποτε ένας απλός άνθρωπος παρακαλούσε τον Θεό να του δείξει πως είναι ο Παράδεισος και η κόλαση. Ενα βράδυ λοιπόν στον ύπνο του άκουσε μια φωνή να του λέη : “ Ελα , να σου δείξω την κόλαση ”. Βρέθηκε τότε σε ένα δωμάτιο όπου πολλοί άνθρωποι κάθονταν γύρω απο ένα τραπέζι και στην μέση ήταν μια κατσαρόλα γεμάτη φαγητό.

Ολοι όμως οι άνθρωποι ήταν πεινασμένοι , γιατί δεν μπορούσαν να φάνε.

sunanthseis-duo-sugxronwn-agiwn-2

Στα χέρια τους κρατούσαν απο μιά πολύ μακριά κουτάλα , έπαιρναν απο την κατσαρόλα το φαγητό , αλλά δεν μπορούσαν να φέρουν την κουτάλα στο στόμα τους. Γι’αυτό άλλοι γκρίνιαζαν , άλλοι φώναζαν , άλλοι έκλαιγαν ….

Μετά άκουσε την ίδια φωνή να του λέει “ Ελα τώρα να σου δείξω και τον Παράδεισο ”.

Βρέθηκε τότε σε ένα άλλο δωμάτιο όπου πολλοί άνθρωποι κάθοταν γύρω απο ένα τραπέζι ίδιο με το προηγούμενο και στην μέση ήταν πάλι μια κατσαρόλα με φαγητό και είχαν τις ίδιες μακριές κουτάλες. Όλοι όμως ήταν χορτάτοι και χαρούμενοι , γιατί ο καθένας έπαιρνε με την κουτάλα του φαγητό από την κατσαρόλα και τάιζε τον άλλο. Κατάλαβες τώρα κι εσύ πως μπορείς να ζής απο αυτήν την ζωή τον Παράδεισο ;

Όποιος κάνει το καλό , αγάλλεται , διότι αμείβεται με θεϊκή παρηγοριά. Όποιος κάνει το κακό , υποφέρει και κάνει τον επίγειο παράδεισο επίγεια κόλαση.

Μία επιστολή αγάπης του γέροντος Παϊσίου από το μακρινό 1968. Βρείτε την εδώ..

Έχεις αγάπη , καλωσύνη ; Είσαι άγγελος και όπου πας ή σταθής μεταφέρεις τον Παράδεισο.

Έχεις πάθη , κακία ; Έχεις μέσα σου τον διάβολο και όπου πας ή σταθής , μεταφέρεις την κόλαση.

Από εδώ αρχίζουμε να ζούμε τον Παράδεισο ή την κόλαση.

b0009-13
Βιβλίο – Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης: o βίος του Αγίου Παϊσίου εμπλουτισμένος από τα στοιχεία που είχαν οι μοναχές από την επί 28 χρόνια καθοδήγηση του Οσίου Γέροντα. Μάθετε περισσότερα εδώ

Απόσπασμα απο το βιβλίο ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Ε΄ ΠΑΘΗ ΚΑΙ ΑΡΕΤΕΣ

Eκδοσεις ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ » ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ » ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

http://www.agionlogoi.com

Advertisements

Η εικόνα του Αγίου Δημητρίου από το ναό του Πρωτάτου στο Άγιον Όρος

Posted in Uncategorized with tags , , , , , , , , , , , , , on October 26, 2015 by anazhtitis

ksenopoulos-anakalypse-protatoΟ αγιογράφος κ. Κωνσταντίνος Ξενόπουλος μας παρουσιάζει μια εξαιρετική αγιογραφία του Πανσέληνου από το Πρωτάτο στις Καρυές Αγίου Όρους.

Μαθητής της Αθωνιάδας Σχολής του Αγίου Όρους ο ίδιος βρέθηκε από μικρή ηλικία να περιδιαβαίνει τον Ναό του Πρωτάτου και να συναναστρέφεται μορφές οσιακές στις οποίες αναγνώριζε με το έμφυτο ταλέντο του στοιχεία της ζωγραφικής του Πανσέληνου.

Όπως καταθέτει και ο ίδιος ο καλλιτέχνης αγιογράφος για τις εικόνες από το Πρωτάτο:

Ο Ιερός Ναός του Πρωτάτου στις Καρυές Αγίου ΌρουςΟ Ιερός Ναός του Πρωτάτου στις Καρυές Αγίου Όρους

«Αυτό που ένιωσα πρωτοβλέποντας τις αγιογραφίες, πέραν του ότι σε καθήλωναν οι επιβλητικές μορφές, είχα την εντύπωση ότι μετά τη λειτουργία, μαζί με τους μοναχούς που θα έφευγαν από το ναό, θα έβγαιναν και οι Άγιοι. Είναι ολοζώντανη η τέχνη και η τεχνική του Πανσέληνου»

Σήμερα θα σταθούμε στην μορφή του Αγίου Δημητρίου, πολιούχου και προστάτη της Θεσσαλονίκης, μεγαλομάρτυρα και θαυματουργού. Ο Άγιος Δημήτριος όπως τον απεικόνισε ο μεγάλος καλλιτέχνης από την Θεσσαλονίκη Μανουήλ Πανσέληνος υπήρξε πρότυπο για τους μεταγενέστερους αγιογράφους αλλά εμείς έχουμε την ευκαιρία και την τιμή να ατενίσουμε την μορφή του μέσα από την οπτική γωνία του άρχοντα αγιογράφου του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας κ. Κωνσταντίνου Ξενόπουλου.

Στο σεμινάριο αγιογραφίας «Ξενόπουλος Διδάσκει» που πραγματοποιήθηκε 9-11 Οκτωβρίου στη Θεσσαλονίκη μέρος των συμμετεχόντων είχε τη μοναδική ευκαιρία να φιλοτεχνήσει ακριβές αντίγραφο της συγκεκριμένης αγιογραφίας. Το αποτέλεσμα του κόπου τους μπορείτε να το βρείτε εδώ.

dim1 (1)

Πίσω από τον Άγιο διακρίνεται η ασπίδα του. Τα μαλλιά του στολίζει διάδημα. Ο φυσιογνωμικός τύπος του αγίου με το μακρόστενο γεμάτο πρόσωπο, το χαμηλό μέτωπο, τον κωνικό λαιμό και το πλατύ σώμα είναι συνήθης στην ζωγραφική του Πρωτάτου. Επίσης το σχήμα της μύτης και των αυτιών, που είναι πλατιά και προεξέχουν, η οφθαλμική κόγχη με τα μεγάλα ορθάνοιχτα μάτια και τα τονισμένα φρύδια, περιγράφουν πιστά την δουλειά του μεγάλου αγιογράφου. Το πρόσωπο αποδίδεται με την πλατιά επιφάνεια της θερμής ώχρας, που ροδίζει ελαφρά στη βάση της παρειάς ενώ οι λαδοπράσινες σκιές που διαβαθμίζονται μαλακά και τα χαρακτηριστικά φώτα, που θερμαίνουν και φωτίζουν τη σάρκα στο μέτωπο, γύρω από τα μάτια, στα χείλη και στο πηγούνι αποδίδουν τα ευγενικά και στοχαστικά χαρακτηριστικά.

Με το ρεμβώδες μελαγχωλικό βλέμμα του ο Άγιος απευθύνεται στον προσκυνητή και του αφηγείται τον βίο του: Έζησε στα χρόνια του Διοκλητιανού (284-304) και του Μαξιμιανού (286-305). Μαρτύρησε, όταν ο δεύτερος βρέθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου με την προσευχή του κρατούμενου στο βαλανείο, που βρισκόταν δίπλα στο στάδιο, αγίου Δημητρίου, ο χριστιανός νέος Νέστορας νίκησε τον θηριώδη παλαιστή Λυαίο. Ο Μαξιμιανός δεν περιορίσθηκε, μετά από το απρόβλεπτο αυτό, στη θανάτωση του Νέστορα, αλλά έδωσε εντολή να λογχίσουν και τον Άγιο.

ÈÅÓÓÁËÏÍÉÊÇ-ËÉÔÁÍÅÉÁ ÅÉÊÏÍÁÓ ÁÃÉÏÕ ÄÇÌÇÔÑÉÏÕ ÊÁÉ ÐÁÍÁÃÉÁÓ /PHASMA/Á.ÌÉ×ÁÇËÉÄÇÓ Sallonika2

Η Θεσσαλονίκη σήμερα κοσμείται με μεγαλόπρεπο ναό προς τιμήν του Αγίου Δημητρίου, όπου φυλάσσονται τα ιερά λείψανά του, και είναι ένα από τα μεγαλύτερα προσκυνήματα των Βαλκανίων. Έχει σχήμα πεντάκλιτης βασιλικής με ξύλινη στέγη και ανεγέρθηκε, σύμφωνα με την παράδοση, κοντά στον χώρο όπου μαρτύρησε ο άγιος.

Sallonika3

Κάτω από τη βασιλική του Αγίου Δημητρίου βρίσκεται ο ιερότερος χώρος του ναού. Διατηρείται τμήμα από το ρωμαϊκό λουτρό στο οποίο μαρτύρησε ο Άγιος.

 Η ανέγερση του αρχικού ναού τοποθετείται στο 413. Ο σημερινός ναός είναι αποτέλεσμα της αναστήλωσης (1949) μετά τη μεγάλη πυρκαγιά τον 1917, που κατέστρεψε το μνημείο. Στο μακρύ αυτό χρονικό διάστημα από τον 5ο έως τον 20ο αιώνα το κτίσμα υπέστη επισκευές, προσθήκες και διαρρυθμίσεις. Το 1490 ή το 1491, επί σουλτάνου Βαγιαζήτ Β΄ (1481-1512) μετατράπηκε σε τζαμί με την ονομασία «Κασημιέ». Οι τοιχογραφίες (1308) του παρεκκλησίου του Αγίου Ευθυμίου αποδίδονται στον Πανσέληνο.

www. Pemptousia.gr
http://www.myriobiblos.gr

Tα λείψανα του αγίου μεταφέρθηκαν στη Θεσσαλονίκη από το San Lorenzo in Campo της Ιταλίας, όπου είχαν μεταφερθεί στα μεσαιωνικά χρόνια, με ενέργειες του σημερινού Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Παντελεήμονα Β’.
– Κωνσταντίνος Ξενόπουλος, Ταξιδεύοντας με την τέχνη στον Άθωνα, εκδόσεις Νεκτάριος Παναγόπουλος, Αθήνα, Μάϊός 2008 / – E. Τσιγαρίδας 

07

Πηγή: www.artionrate.com

Οι Αγιογραφίες στην Ορθόδοξη παράδοση

Posted in Uncategorized with tags , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , on October 20, 2015 by anazhtitis

Το πρώτο πράγμα που θα δει κάποιος μπαίνοντας σε μια Ορθόδοξη εκκλησία είναι οι αγιογραφίες, ακολούθως θα παρακολουθήσει ανθρώπους να «σταυροκοπιούνται» και όλη αυτή η παρατήρηση θα τους προβληματίσει σχετικά με την Ορθόδοξη παράδοση της εκκλησίας.

Με απλές απαντήσεις και εικόνες το άρθρο αυτό θα δώσει απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα:

agiografies-se-orthodoxh-paradosh-1

Τι είναι οι αγιογραφίες;

– Είναι εικόνες ανθρώπων που αγίασαν και τους σεβόμαστε. Είναι ήρωες και εμπνευστές για τους ορθόδοξους πιστούς.

– Συναντώντας μια ορθόδοξη αγιογραφία οι πιστοί κάνουν το σημείο του Σταυρού και προσκυνούν την εικόνα.

Διαβάστε εδώ ένα άρθρο για την αγιογράφιση του Ναού του Ταξιάρχη με θαύματά του από τον Άρχοντα αγιογράφο του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας Κων/νο Ξενόπουλο. 

Επίσης διαβάστε εδώ για την γλώσσα των αγίων εικόνων

agioi-anarghroi-www.artionrate.com

Πρώτη επαφή με τις αλήθειες τις πίστης

Οι εικόνες αποτελούν για όλους ανεξαιρέτως τους Ορθοδόξους, την πρώτη επαφή με τις αλήθειες της πίστης. Μια αγιογραφία βρισκόταν πάντα πάνω από το παιδικό κρεβάτι, ένα καντήλι φώτιζε τα βράδια το εικονοστάσι, πάνω σε αγιογραφημένες μορφές αγίων στηλώθηκαν τα μάτια μας την ώρα της προσευχής. Δεν νοείται Ορθοδοξία χωρίς ορθόδοξη αγιογραφία. Μια μόνο μέρα εορτάζεται η Ορθοδοξία και αυτή συνδέεται με τις άγιες εικόνες.

Εικόνα: Αγιογραφία Αγίων Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού φιλοτεχνημένο από αγιογράφους μοναχούς της Καλύβης «Άγιοι Μακάριοι» στο Άγιον Όρος. Περισσότερες πληροφορίες εδώ

Διαβάστε εδώ ένα άρθρο για τη Θεολογία της εικόνας   

xristos-pantokratoras-www.artionrate.com

Έκφραση δογματικών αληθειών

Για τους Ορθοδόξους η απεικόνιση του Χριστού και των Αγίων εκφράζει θεμελιώδεις δογματικές αλήθειες:

– Την είσοδο του Θεού στην ανθρώπινη ιστορία

– Τον εξαγιασμό της ύλης και του ανθρωπίνου σώματος

– Την δυνατότητα αναγωγής από την υλική εικόνα στο άυλο πρωτότυπο

Ο ρόλος των αγιογραφιών στην βίωση των αληθειών της πίστης είναι πολύ σημαντικός. Η Ορθοδοξία πάντα υπήρξε και υπάρχει ως δύναμη απελευθέρωσης του ανθρώπου από την αμάθεια.

Εικόνα: Αγιογραφία Χριστού Παντοκράτωρα από τους αγιογράφους μοναχούς στο κελί των «Αγίων Μακαρίων» στο Άγιον Όρος. Γνήσιο μοναστηριακό προϊόν του Αγίου Όρους η αγιογραφία αυτή είναι στολισμένη με φύλλα χρυσού 22Κ στο ένσταυρο φωτοστέφανο. Διαβάστε περισσότερα για τις αποχρώσεις και την ανάλυση της εικόνας εδώ.

agiografies-se-orthodoxh-paradosh-2

Εκκλησία: το κοινό ιατρείο των ψυχών

«Δεν έχω βιβλία, δεν έχω ελεύθερο χρόνο για να διαβάσω, μπαίνω στο κοινό ιατρείο των ψυχών, την Εκκλησία, ενώ με πνίγουν λογισμοί σαν τα αγκάθια. Με τραβάει για να δω η ομορφιά της ζωγραφικής και σαν κήπος με λουλούδια ευχαριστεί την όρασή μου και χωρίς να το καταλάβω βάζει μέσα στην ψυχή μου τη δοξολογία του Θεού… Είδαν οι Απόστολοι τον Κύριο με τα σωματικά τους μάτια και τους Αποστόλους τους είδαν άλλοι και τους μάρτυρες άλλοι. Ποθώ κι εγώ να τους βλέπω και με την ψυχή και με το σώμα και να τους έχω σαν φάρμακο που διώχνει μακριά το κακό.»

Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός.

agiografies-se-orthodoxh-paradosh-3

Ποια η σημασία της ορθόδοξης παράδοσης;

– Η ζώσα παράδοση της Ορθοδοξίας, όπως την αποκαλούν οι πατέρες στο Άγιον Όρος, δίνει ζωή. Είναι η παράδοση της Ορθόδοξης οικογένειας σε όλο τον κόσμο η οποία είναι ζωντανή εδώ και 2,000 χρόνια.

– Σύμφωνα με την παράδοση της Εκκλησίας, η θαυματουργία μιας εικόνας συνδέεται και με την ευσέβεια του αγιογράφου που την ιστόρησε.

– Ένα θαύμα αποτελεί καρπό της συνάντησης της πίστης με την παντοδυναμία και την αγάπη του Θεού.

Πηγή: http://www.artionrate.com

Έντονη «δίψα» για τη βυζαντινή τέχνη

Posted in Uncategorized with tags , , , , , , , , , on September 25, 2015 by anazhtitis

Όταν ο Κωνσταντίνος Ξενόπουλος προσκλήθηκε στη Γαλλία για να διδάξει για πρώτη φορά στο εξωτερικό τη βυζαντινή αγιογραφία, ήταν μόλις 23 χρονών. Παρά το νεαρό της ηλικίας του, το όνομά του ήταν ήδη γνωστό

χάρη στις ικανότητές του και τη διαδρομή του στην Αθωνιάδα Εκκλησιαστική Ακαδημία του Αγίου Όρους, από τη θέση του μαθητή, αλλά και από εκείνη του καθηγητή. Λιγότερο γνωστή, ωστόσο, ήταν η ηλικία του και όπως αναφέρει ο ίδιος, όσοι τον υποδέχτηκαν στη Μασσαλία απογοητεύτηκαν βλέποντας έναν νέο αντί για κάποιον γηραιότερο, που θα είχε ενδεχομένως μεγαλύτερη εμπειρία.

“Είδα στα μάτια τους την απογοήτευση, όταν όμως ξεκινήσαμε τα μαθήματα, στα πρώτα δέκα λεπτά άρχισαν να καταλαβαίνουν τι γίνεται και εκεί τους κέρδισα” σημειώνει ο άρχων εικονογράφος του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας Κωνσταντίνος Ξενόπουλος, σε συνέντευξή του στο ΑΠΕ–ΜΠΕ.

Αργότερα, βρέθηκε πολλές φορές στο εξωτερικό είτε για να διδάξει είτε για να ζωγραφίσει. Ανάμεσα στα συχνά ταξίδια του στη Φιλανδία, τη Σουηδία, την Αυστρία, τη Γαλλία, την Ιταλία, την Πολωνία, την Ουγγαρία, την Κωνσταντινούπολη, την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου γνώρισε και εντυπωσιάστηκε από το μεγάλο ενδιαφέρον του δυτικού κόσμου για τη βυζαντινή τέχνη.

ksenopoulos sinenteuksi

“Στο εξωτερικό, τόσα χρόνια που διδάσκω, διαπιστώνω ότι υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον για τη βυζαντινή τέχνη αλλά και για τη θεολογία της εικόνας, κάτι που δεν το συναντώ εδώ. Για κάθε εικόνα που κάνουμε θέλουν να μάθουν το κάθε τι, τι σημαίνουν όσα απεικονίζονται, γιατί απεικονίζονται με αυτόν τον τρόπο, από πού ξεκίνησε η ιστορία της, πότε ξεκίνησε. Για εμάς, όλα αυτά είναι δεδομένα, αλλά για εκείνους είναι σημαντικό να κάνουν κάτι και να ξέρουν γιατί το κάνουν” επισημαίνει χαρακτηριστικά. Αποδίδει, άλλωστε, την εμφανή αυτή στροφή στη βυζαντινή εικόνα στο στοιχείο του μυστηρίου που λείπει, όπως εκτιμά, από τα περίφημα γλυπτά ή από τις περίτεχνες εικόνες των ζωγράφων της Δύσης.

Ως παράδειγμα της επίδρασης του μυστηριακού στοιχείου, φέρνει στο νου του τα λόγια πολλών Λουθηρανών που τον επισκέπτονταν στη Φιλανδία την ώρα που αγιογραφούσε έναν ορθόδοξο ναό. “Με είχε στείλει εκεί ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος για να ζωγραφίσω έναν ορθόδοξο ναό. Όσο ζωγράφιζα, ερχόταν πάρα πολύ κόσμος, Λουθηρανοί και μου έλεγαν: “αυτό που κάνετε εσείς εδώ, εμείς δεν το έχουμε”. Έλεγαν πως όταν μπαίνει κάποιος στο ναό, βλέπει τους αγίους και αναγκάζεται να προσευχηθεί”.

Μιλώντας για τα στοιχεία της πνευματικότητας, της αγιότητας, της ιεροσύνης, του ρεαλισμού στη βυζαντινή εικονογραφία σχολιάζει ότι μια πολύ καλή βυζαντινή εικόνα κρύβει μέσα της μια ολόκληρη θεολογία και μεταφέρει τον θεατή σε ένα επίπεδο ανώτερο από εκείνο του θαυμασμού της τέχνης. “Βλέπεις μια δική μας Παναγία σε μια βυζαντινή αγιογραφία και αναγκάζεσαι να προσευχηθείς. Εκεί είναι το μυστήριο” εξηγεί.

kseneopoulos-sinenteuksi2

Θυμάται, εξάλλου, τη συζήτηση που είχε με έναν Λουθηρανό επίσκοπο που τον ρωτούσε πώς βιώνει την τέχνη του. “Με ρωτούσε από πού πηγάζει όλο αυτό και του απαντούσα, ότι η αγιογραφία βγαίνει από μέσα μου, επειδή πιστεύω σε αυτό. Τότε μου απάντησε: “εσείς οι Ορθόδοξοι δεν ξέρετε τι πίστη έχετε γιατί αν ξέρατε θα ήσασταν όλοι στην εκκλησία”.
Αναφερόμενος στην προσωπική του διαδρομή αποκαλύπτει ότι ήθελε από παιδί να γίνει ιερέας. Όταν έμεινε ορφανός, στην ηλικία των 11 χρόνων, ο διευθυντής του ορφανοτροφείου του πρότεινε να επισκεφθεί την Αθωνιάδα Σχολή στο Άγιον Όρος. Αυτή ήταν και η καθοριστική αλλαγή της διαδρομής του καθώς μαθήτευσε από τα 13 και δέχτηκε σημαντικές επιδράσεις από τους δασκάλους του, Ιωάννη Βράννο και πατέρα Δαμασκηνό Ροδάκη.

“Από εκεί και πέρα, όμως, όλο το Άγιον Όρος είναι ένα σχολείο. Οπουδήποτε και να πήγαινε κανείς έβλεπε αγιογράφους να ζωγραφίζουν ή μοναστήρια με υπέροχες εικόνες και τοιχογραφίες. Εκείνη την εποχή φωτογραφική μηχανή δεν ήταν εύκολο να έχεις, ούτε βιβλία, ούτε χρήματα για να αγοράσεις. Δεν υπήρχε ούτε η πληθώρα των βιβλίων που έχουμε σήμερα. Θυμάμαι ότι πήγαινα στα μοναστήρια και έψαχνα να βρω αγίους που δεν τους ήξερα. Όταν επέστρεφα στη σχολή καθόμουν και τους ζωγράφιζα από μνήμης καθώς δεν είχα τη δυνατότητα να τους φωτογραφήσω. Έτσι έμαθα και σχέδιο” λέει.

Σχετικά με τους δεσμούς του με το Οικουμενικό Πατριαρχείο και το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας σημειώνει ότι το 1983 γνώρισε τον Μακαριστό Πατριάρχη Δημήτριο. Συνεργάστηκε μαζί του πολλά χρόνια και ακόμη και τώρα συνεργάζεται με τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο. Με το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας συνδέθηκε από το 2000 οπότε γνώρισε τον Μακαριστό Πατριάρχη Πέτρο. “Συνεργάστηκα μαζί του μέχρι που έγινε το δυστύχημα και συνεχίζουμε με τον νυν Πατριάρχη κ. Θεόδωρο” σημειώνει.

entoni-dipsa-ksenopoulos

Για τα σεμινάρια που κάνει στην Ελλάδα, αλλά και τη διδασκαλία της αγιογραφίας στους φοιτητές του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, δηλώνει ότι πολλά παιδιά, μέσα από την επαφή τους με την αγιογραφία, αρχίζουν να εκδηλώνουν επαγγελματικό ενδιαφέρον και αυτό δεν είναι κακό, όπως λέει. “Τόσα χρόνια, η αγιογραφία έχει ζήσει πολύ κόσμο και στην κρίση τώρα πάλι οι αγιογράφοι έχουν δουλειά. Μπορεί να αναγκάζονται να κατεβάσουν τις τιμές, όμως πολλοί στρέφονται στην εκκλησία και ακόμη και από το υστέρημά τους κάνουν κάποια εικόνα” σημειώνει.

Διαβάστε εδώ για τα σεμινάρια που πραγματοποιεί ο κ. Κωνσταντίνος Ξενόπουλος σε συνεργασία με την artionrate. Το επόμενο σεμινάριο προγραμματίζεται για τις 9, 10 και 11 Οκτωβρίου του 2015.

Για τον εαυτό του, ο Κωνσταντίνος Ξενόπουλος δηλώνει “θεό-τρελος με την τέχνη” και αναφέρει ότι κάθε φορά επιθυμεί να δοκιμάζει κάτι καινούριο. Σε αυτό το πλαίσιο έχει σκοπό, όπως σημειώνει, να κάνει ένα βήμα μπροστά και να δημιουργήσει νέες συνθέσεις αγιογραφίας που θα απεικονίζουν τις μεγάλες γιορτές της Ορθοδοξίας, με σεβασμό πάντα στην θεολογία της εικόνας και την Αγία Γραφή ώστε να δοθεί μια άλλη διάσταση στην τέχνη, όχι τόσο στατική.

Απευθυνόμενος τέλος σε όσους επιθυμούν να ασχοληθούν με την αγιογραφία σημειώνει: “Η αγιογραφία είναι ολόκληρος ωκεανός. Θα τη μάθεις μόνο όταν δεν την κάνεις για να βγάζεις χρήματα. Αν θέλεις να είσαι καλλιτέχνης θα έρθουν τα χρήματα, αλλά μην το κάνεις αυτό από την πρώτη στιγμή”.

Π. Γιούλτση

http://www.artionrate.com/index.php/blog/arthrografia/buzantinh-texnh/1458-2015-07-30-12-19-36

Το νόημα της ζωής

Posted in Uncategorized with tags , , , , , , , , on August 27, 2015 by anazhtitis

ksenopoulos1

(προσωπογραφία του Γέροντα Μωυσή από τον αγιογράφο Κωνσταντίνο Ξενόπουλο)

Μοναχού Μωυσή, Αγιορείτου

Μερικοί λένε πως η ζωή μας είναι αρκετά σύντομη. Νομίζουμε όμως πως από μόνοι μας συντομεύουμε το χρόνο της ζωής μας από την κατάχρηση, την παράχρηση και την ηθοφθορία.

Αν τη ζωή τη χρησιμοποιήσουμε με σεβασμό, περίσκεψη και φειδώ είναι σίγουρα αρκετά μεγάλη. Ο άνθρωπος γενικά δεν εκτιμά το χρόνο, τον αφήνει να κυλά ανεκμετάλλευτα, το σπαταλά εύκολα, δεν τον αξιοποιεί, δεν τον χρησιμοποιεί χρήσιμα. Οι άνθρωποι ζουν συχνά ως επιγείως αθάνατοι. Δεν εξαγοράζουν τον καιρό, παρά το ότι οι ημέρες είναι αρκετά πονηρές. Ο χρόνος μακραίνει όσο ο άνθρωπος αυξάνεται πνευματικά, όσο πλησιάζει το βάθος και την ιερότητα του νοήματος της ζωής…

Μερικοί γέρασαν χωρίς να ζήσουν όντας γέροι και νέοι γέρασαν προτού να μεγαλώσουν. Φοβούνται το θάνατο, παρότι δε γνωρίζουν να ζήσουν. Χάνουν τη ζωή μέσα από τα χέρια τους δίχως να τη ζήσουν. Δεν ξέρουν ούτε τι είναι ζωή, ούτε τι είναι θάνατος, ούτε πιο είναι το ουσιαστικό νόημα της ζωής του ανθρώπου. Το θάνατο πιο πολύ το φοβούνται όσοι ελέγχονται από τη συνείδησή τους, όσοι δεν βελτίωσαν την πνευματική τους ταυτότητα, όσοι παρασύρθηκαν από τις ηδονές του βίου. Η πνευματικότητα του ανθρώπου αντιστέκεται ισχυρά στη φθορά και στη βλαπτικότητα που μπορεί να προκαλέσει ο χρόνος. Η γαλήνη στην ψυχή του ανθρώπου μπορεί να σκηνώσει μόνιμα μόνο κατόπιν σκληρού διωγμού της κακίας. Η εμπιστοσύνη στη θεία πρόνοια θα συνδράμει σημαντικά σ’ αυτή την επίτευξη.

Ο φιλόσοφος Σενέκας λέγει πως «το θέμα όμως δεν είναι ότι έχουμε λίγο χρόνο ζωής, αλλά ότι σπαταλάμε μεγάλο μέρος του». Αν ο άνθρωπος παρασυρθεί στο κυνηγητό της ηδονής, της πολυτέλειας, της δόξας και της ευδαιμονίας δεν θα καταλάβει πώς πέρασε μια ολόκληρη ζωή. Η ακόρεστη φιλοχρηματία, η μέθη, η οκνηρία, η φιλοδοξία, η απληστία, η ραδιουργία ταλαιπωρούν πολύ τον εραστή τους. Τα πάθη δεν αφήνουν τον εργάτη τους να δει την αλήθεια. Οι απολαύσεις καθηλώνουν τον άνθρωπο χαμηλά και δεν τον αφήνουν να ανυψωθεί από τα γήινα. Πολλοί θαυμάζουν τους πλούσιους, δεν γνωρίζουν όμως τι φουρτουνιασμένες θάλασσες κουβαλούν μέσα τους. Πολλοί λίγοι θα μπορούσαν άνετα να πουν πως είναι ευχαριστημένοι με τον εαυτό τους αρκετά. Δεν του έδωσαν τον χρόνο που δίκαια ήθελε, δεν τον άκουσαν προσεκτικά, δεν τον είδαν κατάματα, δεν τον ανέκριναν αυστηρά, δεν τον γνώρισαν ποτέ καλά. Για αυτό δεν ήσουν ήρεμος, ατάραχος, άφοβος και υπομονετικός. Λησμονήσαμε για τα καλά ότι είμαστε θνητοί και περαστικοί από εδώ.

Όσο και αν ξεγελά με διάφορους τρόπους ο άνθρωπος τον εαυτό του, πάντα κατά βάθος θα ζητά την πραγματική ανάπαυση. Ένας σοφός ρωμαίος αυτοκράτορας χαιρόταν και μόνο στη σκέψη του πότε θα απαλλαγεί του μεγαλείου του θρόνου του για να αναπαυθεί αληθινά. Όταν ο άνθρωπος ασχολείται με πολλά, μεριμνά και τυρβάζει, δεν μπορεί να συγκεντρωθεί κάπου και να αποδώσει, δεν έχει καιρό να ζήσει ελεύθερα. Πολύ συχνά οι άνθρωποι είναι κουρασμένοι από το παρελθό και το παρό. Προσπαθούν να ζήσουν ένα καλύτερο μέλλον, δίχως να κάνουν όμως τίποτε το σημαντικό γι’ αυτό. Η ζωή κυλά και ο άνθρωπος βυθισμένος στις πολλές ασχολίες του δεν τον παρατηρεί. Απορεί πώς πέρασαν τόσο γρήγορα τόσα χρόνια. Πιο σύντομη βρίσκουν τη ζωή σίγουρα οι πολυάσχολοι άνθρωποι.
Στη ζωή δίνουμε εξετάσεις. Αν νικήσαμε τα πάθη μας, αν αγαπήσαμε την αγάπη, αν μισήσαμε την κακία, αν γνωρίσαμε τον εαυτό μας, αν συναντήσαμε το Θεό. Τότε έχουμε βρει το σκοπό, το στόχο, το νόημα της ζωής. Έχουμε κερδίσει τις εξετάσεις. Αισθανόμεθα μύρο αιωνιότητος. Δε φοβόμαστε το θάνατο. Δε μας κουράζει η ζωή. Μετανοούμε. Ελπίζουμε. Χαιρόμαστε.

http://stratisandriotis.blogspot.gr/

Διαβάστε εδώ το άρθρο του μοναχού Μωυσή του Αγιορείτη για τους Θησαυρούς του Αγίου Όρους.

Τα έργα των μαθητών του κ. Ξενόπουλου

Posted in Uncategorized with tags , , , , , , , , on July 5, 2015 by anazhtitis

erga-mathhtwn-dipla-sto-daskalo-0

«Αναπαύεται η ψυχη μου σαν κοιτάζω τα άγια εικονίσματα της βυζαντικής αγιογραφίας.

Τούτη η τέχνη είναι ίαμα των οφθαλμών» λέει ο Φώτης Κόντογλου. Αυτή την ιερή βυζαντινή τέχνη υπηρέτησε και ο Άρχοντας Αγιογράφος του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας και την μετέδωσε στους συμμετέχοντες του 3ου κύκλου σεμιναρίων «Ξενόπουλος διδάσκει…».

Αυτή την απόλαυση και την ανάπαυση βίωσαν και οι μαθητές κοιτώντας τα έργα του 20ωρου κόπου τους δίπλα σε αυτά που φιλοτέχνησε ο Δάσκαλός τους ώστε να μπορούν να προχωρούν βήμα προς βήμα στην αγιογραφία.

Στα σεμινάρια αυτά οι αρχάριοι διδάσκονται τόσο την τεχνική της αγιογράφισης των ρούχων όσο και του προσώπου ώστε να έχουν συνολική γνώση της αγιορείτικης τεχνικής. Έτσι περισσότεροι από τους μισούς μαθητές φιλοτέχνησαν τον Αρχάγγελο Γαβριήλ, από την παράσταση του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου του Θεοφάνου του Κρητός. Το πρόσωπο του Αρχαγγέλου βρίσκεται στην φορητή εικόνα του Ευαγγελισμού της Παναγίας στην Ιερά Μονή Σταυρονικήτα του Αγίου Όρους.

erga-mathhtwn-dipla-sto-daskalo-1

Η επιλογή του θέματος έγινε ώστε σε συνέχεια του προηγούμενου μαθήτος (διαβάστε εδώ για την φιλοτέχνηση της εικόνας της Παναγίας στο 2ο σεμινάριο) οι μαθητές να φιλοτεχνήσουν ένα νεανικό πρόσωπο με την αγιορείτικη τεχνοτροπία κάνοντας επανάληψη στην τεχνική. Ο βαθμός δυσκολίας ήταν ανεβασμένος εξαιτίας της περίτεχνης κόμης του Αρχαγγέλου.

Στην οργάνωση των σεμιναρίων ο κ. Ξενόπουλος δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα στο πρόσωπο και όχι τόσο στα ρούχα των εικονιζόμενων προσώπων καθώς πρόκειται για μια ευκαιρία για τους έμπειρους συμμετέχοντες να πραγματοποιήσουν σπουδή σε συγκεκριμένες τεχνοτροπίες αγιογράφησης. Έτσι, επιλέχθηκε το πρόσωπο του Ευαγγελιστή Ματθαίου του Διονυσίου εκ Φουρνά ως θέμα για τους προχωρημένους στην βυζαντινή τέχνη. Το πρωτότυπο της εικόνας που επιλέχθηκε βρίσκεται στην Ιερά Μονή Καρακάλου του Αγίου Όρους. Πρόκειται για λεπτομέρεια της «Σύναξης των Αποστόλων». (Άλλες εικόνες του Διονυσίου εκ Φουρνά βρίσκονται στην Ιερά Μονή Κουτλουμουσίου και στο Κελί του, στο Άγιον Όρος).

Στην συνέχεια παρουσιάζονται τα έργα των μαθητών δίπλα σε αυτά του Δασκάλου κ. Κωνσταντίνου Ξενόπουλου. Ακολούθως παραθέτουμε και την κριτική του Δασκάλου για όσα από τα έργα των μαθητών φωτογραφήθηκαν. Τα έργα παραμένουν ανώνυμα δίπλα σε αυτά του κ. Ξενόπουλου που έχουν φιλοτεχνηθεί στο μπλόκ ζωγραφικής ώστε να μπορεί ο κάθε μαθητής να τα αντιγράφει βήμα προς βήμα.

erga-mathhtwn-dipla-sto-daskalo-2

«Η έκφραση του προσώπου είναι επιτυχημένη. Χρειάζεται ακόμη περισσότερη προσπάθεια στα γένια και τα μαλλιά.»

«Γενικά θέλει αρκετό χρόνο και εξάσκηση για να καταφέρει κανείς να αποδώσει τα φωτίσματα στα γένια και τα μαλλιά. Είναι κάτι που παρατηρείται σε όλους τους μαθητές του σεμιναρίου.»

erga-mathhtwn-dipla-sto-daskalo-3

«Λίγη προσπάθεια ακόμη στα σβησίματα των φωτισμάτων ( ενώσεις ). Οι πινελιές είναι λίγο φοβισμένες.»

erga-mathhtwn-dipla-sto-daskalo-4

«Τα μαλλιά του Αγγέλου ήθελαν περισσότερη προσοχή και η απόσταση των ματιών είναι μικρότερη και αυτό χαλάει την έκφραση του προσώπου. Γι αυτό έχει γίνει πιο πλατειά η παρειά του προσώπου. Οι πινελιές του μαθητή είναι σταθερές και αυτό θα βοηθήσει στην πρόοδό του.»

erga-mathhtwn-dipla-sto-daskalo-5

«Η φωτογραφία έχει ληφθεί πριν την ολοκλήρωση του έργου και λείπουν το τελευταίο φωτίσμα στον λαιμό του Αγγέλου και στο πρόσωπο οι ψιμυθιές. Ήταν η πρώτη επαφή με το σεμινάριο και το άγχος της επιτυχίας αποτυπώνεται στις πινελιές.»

erga-mathhtwn-dipla-sto-daskalo-6

«Τα μαλλιά του Αγγέλου είναι σε μεγάλο ποσοστό καλοφτιαγμένα. Ήθελε περισσότερα σβησίματα στις ενώσεις των φωτισμάτων του προσώπου με τον προπλασμό.»

erga-mathhtwn-dipla-sto-daskalo-7

«Τα φωτίσματα είναι καλοδουλεμένα αλλά είναι λίγο σκληρά και έτσι τα γραψίματα του προσώπου αλλάζουν την έκφραση.»

erga-mathhtwn-dipla-sto-daskalo-8

«Η γλυκιά έκφραση του Αγγέλου σε κάνει να παραμελείς τα όποια λάθη υπάρχουν στο έργο.»

erga-mathhtwn-dipla-sto-daskalo-9

«Εάν είχε περισσότερη αυτοσυγκέντρωση στο έργο ο μαθητής το ποσοστό επιτυχίας θα ήταν στο 80%.»

erga-mathhtwn-dipla-sto-daskalo-10

«Η φιλοτέχνηση της γενειάδας με περισσότερη προσοχή θα αναδείκνυε περισσότερο το πρόσωπο.»

erga-mathhtwn-dipla-sto-daskalo-11

«Χρειάζεται μεγαλύτερη επιμέλεια στους όγκους των φωτισμάτων του προσώπου.»

erga-mathhtwn-dipla-sto-daskalo-12

«Το μήλο του προσώπου έπρεπε να γίνει πιο ωοειδές και τα μαλλιά στο μέτωπο ήθελαν μεγαλύτερη προσοχή.»

erga-mathhtwn-dipla-sto-daskalo-13

«Τα σβησίματα στην παρειά του Αγγέλου ήθελαν περισσότερη δουλειά.»

erga-mathhtwn-dipla-sto-daskalo-14

«Λίγη περισσότερη προσοχή στα μαλλιά και τα γένια.»

erga-mathhtwn-dipla-sto-daskalo-16

«Η πολυχρησία των φωτισμάτων κάνει το χρώμα να φαίνεται «λασπώδες» και αυτό αλλοιώνει την αισθητική του έργου.»

erga-mathhtwn-dipla-sto-daskalo-15

«Εάν η μύτη και το στόμα ήταν μικρότερα θα ήταν πιο πετυχημένη η έκφραση.»

Αυστηρός αλλά και αυθεντικά αληθινός και ευχάριστος ο κ. Ξενόπουλος πατρικά δίδαξε τον καθένα από τους συμμετέχοντες προσωπικά. Οι παραπάνω παρατηρήσεις αναφέρονται αποκλειστικά στους μαθητές που μπορούν να αναγνωρίσουν τα έργα τους παρά την ανωνυμία.

Στις εν κατακλείδι παρατηρήσεις του ο άρχοντας αγιογράφος ανέφερε το πολύ καλό κλίμα στο οποίο διεξάχθηκε το σεμινάριο αλλά και την άνεση του χρόνου που δυστυχώς κατά την γνώμη του δεν εκμεταλλεύτηκαν όσο έπρεπε οι μαθητές. Η πρότασή του είναι συγκεκριμένη: ο κάθε μαθητής, με την ολοκλήρωση της ζωγραφικής ενότητας που του έχει ανατεθεί να πραγματοποιεί «δοκιμές – προσπάθειες» σε κάποιο μπλόκ ή άλλη επιφάνεια ώστε το αποτέλεσμα της επόμενης διδακτικής μεθόδου που θα κληθεί να αναπαράγει να είναι σίγουρα υψηλότερο.

Τόσο ο κ. Ξενόπουλος όσο και οι δύο βοηθοί του, Χρυσόστομος Ξενόπουλος και Σοφία Γιαννόγλου έκαναν έκδηλη την προθυμία και την αγάπη τους ώστε να μεταδώσουν όσο καλύτερα μπορούν τις τεχνικές τους γνώσεις.

Η Έκθεση προϊόντων Αγίου Όρους και η διοργανώτρια εταιρεία artionrate θέλουν να ευχαριστήσουν για άλλη μια φορά τον Άρχοντα Αγιογράφο του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας που πραγματοποίησε το 3ο πανελλήνιο σεμινάριο και να συγχαρούν τους συμμετέχοντες για την ολοκλήρωση των δικών τους αγιογραφικών έργων.

Το επόμενο σεμινάριο αναμένεται να πραγματοποιηθεί τον Οκτώβριο του 2015. Εκδήλωση ενδιαφέροντος συμμετοχής στο email: marketing@artionrate.com και στο τηλ: 0030 2310456020

http://www.artionrate.com/index.php/artion-magazine/artion-kalesma/1409-erga-mathhtwn-ksenopoulou

 

Αφιέρωμα στην Αθωνιάδα (μέρος Γ’)

Posted in Uncategorized with tags , , , , , , , , , , on June 22, 2015 by anazhtitis

Διδάσκαλοι και μαθητές της Αθωνιάδος. Η ίδρυση της Αθωνιάδος έφερε στο Άγιον Όρος εξαιρετικούς θεολόγους, μελετητές της παραδόσεως και του μοναχισμού, κήρυκες του «ό,τι οι πατέρες έθεντο». Αυτοί διακρίνονταν για την αγιότητα του βίου και για την κατά των Λατίνων πολεμική τους.

idrush-athwniados-g-1

idrush-athwniados-g-2

Κορυφαίος όλων υπήρξε ο Ευγένιος Βούλγαρης (1716-1806). Το 1737 εκάρη μοναχός και έλαβε το όνομα Ευγένιος. Μετά 5 έτη, το 1742, διορίσθηκε σχολάρχης στην Μαρουτσέα Σχολή των Ιωαννίνων. Ήταν η μεγαλύτερη επιστημονική φυσιογνωμία του Ελληνισμού κατά τους χρόνους της Τουρκοκρατίας, από τους σπουδαιότερους αναγεννητές της Ελλάδος και εκπροσώπους του Ελληνικού Διαφωτισμού. Φυσικός, χημικός – εισήγαγε το πείραμα και το εργαστήριο στην Ελληνική Εκπαίδευση – μαθηματικός, θεολόγος, φιλόσοφος, διακρινόταν για την πολυμάθεια και γλωσσομάθειά του αλλά προπάντων για τον ενάρετο βίο του. Διορίσθηκε σχολάρχης της Αθωνιάδος το 1753 από το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Μαθητές του μεταξύ των άλλων υπήρξαν ο Αθανάσιος Πάριος, τον οποίο ο Βούλγαρης τοποθέτησε και βοηθό του διδάσκαλο, ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, ο Άνθιμος Ολυμπιώτης, ο Διονύσιος Πλαταμώνος, ο Δαμασκηνός Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ.α.

Πριν από τον Ευγένιο, σχολάρχης υπήρξε ο Νεόφυτος Καυσοκαλυβίτης ο εξ Εβραίων. Γεννήθηκε στην Πάτρα από εβραϊκής καταγωγής γονείς και σε ηλικία 38 ετών προσήλθε στην Ορθοδοξία. Υπήρξε μαθητής του αγίου Γερασίμου Βυζαντίου στην Πατμιάδα και του Ευγενίου στα Ιωάννινα. Διακρινόταν για τον ασκητικό και αυστηρό του χαρακτήρα. Σπουδαίος απολογητής και φιλόλογος. Υπήρξε από τα ηγετικά στελέχη της φιλοκαλικής κινήσεως της ονομαζομένης των «Κολυβάδων». Καθηγητής και Σχολάρχης διετέλεσε και ο Αθανάσιος ο Πάριος. Ο Αθανάσιος προηγουμένως μαθήτευσε στη Σχολή της Σμύρνης και κατόπιν ήλθε στην Αθωνιάδα όπου μαθήτευσε «παρά τους πόδας» του Βουλγαρέως και του Νεοφύτου. Υπήρξε άκρως συντηρητικός και πατερικός. Μαθητές του υπήρξαν ο άγιος Αθανάσιος ο Νεομάρτυρας από την Κολιακιά (Πύργο ή Χαλάστρα) της Θεσσαλονίκης και ο όσιος Κύριλλος Παπαδόπουλος από την Πάρο. Υπήξρξε επίσης καθηγητής του πρώτου Σχολάρχη της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, Κωνσταντίνου Τυπάλδου, Μητροπολίτου Σταυρουπόλεως. Ο όσιος Αθανάσιος ήταν σφοδρός πολέμιος των Λατίνων. Πολέμησε κάθε ξενόφερτη ιδεολογία και ό,τι ερχόταν σε αντίθεση με τους Πατέρες και τα ελληνικά ήθη. Μαθητής του Ευγενίου και συνδιδάσκαλός του στην Αθωνιάδα υπήρξε ο ιεροδιάκονος Κυπριανός, ο μετέπειτα Πατριάρχης Αλεξανδρείας. Αυτός διετέλεσε και Σχολάρχης της Αθωνιάδος. Σπουδαίοι επίσης σχολάρχες υπήρξαν ο Νικόλαος Ζουρζούλης, ο Χριστόφορος Προδρομίτης και άλλοι.

idrush-athwniados-g-3

idrush-athwniados-g-4

Μαθητές της σχολής αυτής υπήρξαν και ο Ιώσηπος Μοισιόδαξ, ο Σέργιος Μακραίος, ο Ιωάννης Πέζαρος και ο Ρήγας Φεραίος. Ο Ρήγας Φεραίος ήταν Εθνομάρτυρας και πρόδρομος της Ελληνικής Επαναστάσεως. Το πραγματικό του όνομα ήταν Αντώνιος Κυριαζής. Στην Αθωνιάδα ήλθε με Βατοπαιδινό καράβι ντυμένος με καλογερικά ρούχα για να μην τον καταλάβουν οι Τούρκοι. Συνδέθηκε με τον Προηγούμενο Νικόδημο τον Βατοπαιδινό και γράφτηκε στην Αθωνιάδα όπου και παρακολούθησε μαθήματα. Η συμβολή του τέκνου της Αθωνιάδος Ρήγα Φεραίου στην αφύπνιση του έθνους μας είναι τεράστια.

Από τους μαθητές της Σχολής διακρίθηκαν για την αγιότητα του βίου τους ο Εθναπόστολος άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, ο νεομάρτυρας Αθανάσιος ο Κουλακιώτης και ο όσιος Κύριλλος Παπαδόπουλος.

idrush-athwniados-g-5

idrush-athwniados-g-6

idrush-athwniados-g-7

Ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός είναι ένας από τους μεγάλους άγιους της Εκκλησίας μας στον οποίο οφείλει πολλά το Ορθόδοξο Γένος και τον μνημονεύει και σήμερα ευγνωμόνως ο ελληνικός λαός, ιδιαιτέρως της ενιαίας Ηπείρου. Πληροφορήθηκε για την ίδρυση της Αθωνιάδος και τον ερχομό σ’ αυτήν του Ευγενίου Βουλγαρέως. Ήλθε τότε στο Άγιον Όρος, γράφτηκε και φοίτησε σ’ αυτήν.

Μόνασε στη Μονή Φιλοθέου όπου και χειροτονήθηκε ιερεύς. Με θεία υπόδειξη και κατόπιν ευλογίας της Μονής και του Οικουμενικού Πατριαρχείου κήρυξε στην Κωνσταντινούπολη, στη Θεσσαλία, Μακεδονία, Ήπειρο, Επτάνησα.

Στις μέρες μας η Αθωνιάδα Σχολή εξακολουθεί να γαλουχεί σπουδαίους νέους που είτε μετέπειτα ως μοναχοί, είτε ως κοσμικοί αποτελούν λαμπρό παράδειγμα ήθους και άξιοι συνεχιστές της πνευματικής κληρονομιάς του Αγίου Όρους.

idrush-athwniados-g-8

Ο Κωνσταντίνος Ξενόπουλος σπούδασε στην Αθωνιάδα Εκκλησιαστική Ακαδημία όπου και διετέλεσε καθηγητής αγιογραφίας για τέσσερα χρόνια. Από το 1999 διδάσκει στη Θεολογική Σχολή του Α.Π.Θ. τη βυζαντινή αγιογραφία, ενώ από το καλοκαίρι του 2000 έως και σήμερα διδάσκει βυζαντινή αγιογραφία στο Sommer Akademie στο Moosburg της Αυστρίας. Έχει αναλάβει την αγιογράφιση ναών στη Φιλανδία, Ουγγαρία και Πολωνία, ενώ από το 2008 η Α.Θ.Μ. Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεόδωρος του απένειμε το αφφίκιον του Άρχοντος Εικονογράφου.

idrush-athwniados-g-10

Ο πατήρ Πεύκης είναι μοναχός αγιογράφος, απόφοιτος της Αθωνιάδας Εκκλησιαστικής Ακαδημίας, όπου και φοίτησε κατά τα έτη 1972-1975. Διδάχθηκε την τέχνη της βυζαντινής αγιογραφίας από τον μοναχό και καθηγητή Ιωάννη Βράνο, έναν από τους πιο διακεκριμένους και άριστους γνώστες της βυζαντινής εικονογραφίας. Η αυθεντικότητα και η μοναδική ποιότητα της εργασίας του πατρός Πεύκη, τον έχουν καταστήσει ως έναν από τους καλύτερους αγιογράφους-εικονογράφους της Ελλάδας.

idrush-athwniados-g-9

Ο Γεώργιος Σιδηρόπουλος υπήρξε μαθητής της Αθωνιάδας Σχολής του Αγίου Όρους όπου παρακολούθησε το γυμνάσιο και το λύκειο. Διδάχθηκε τη βυζαντινή τέχνη της αγιογραφίας από τον ιερομόναχο Δαμασκηνό Ροδάκη (1926-2010), τον πιο γνωστό αγιογράφο του Αγίου Όρους. Επίσης μαθήτευσε κοντά στον γέροντα Μελέτιο Συκιώτη (1907-2000) τον καλλιγράφο και αγιογράφο, που έζησε στο Διονυσιάτικο Κελλί του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και ήταν καθηγητής στην Αθωνιάδα Σχολή.

Ιερομονάχου Νικηφόρου Μικραγιαννανίτου

http://www.artionrate.com/index.php/artion-magazine/artion-kalesma/1348-afierwma-sthn-athwniada-meros-g