Archive for ανασταση

Ενώπιον του θανάτου

Posted in Uncategorized with tags , , , , , , , , , on September 18, 2015 by anazhtitis

cf84cebfcf80ceb9cebf-ceb1ceb8cf89cebdcebfcf83

Ο άγιος Κυπριανός με το παρακάτω κείμενό του, μας δείχνει τον Χριστιανικό τρόπο θεώρησης του θανάτου. Όχι με απελπισία, αλλά με προσμονή και ανυπομονησία. Γιατί ποιος ευλογημένος άνθρωπος, δεν θα σπεύσει με χαρά να αντικρύσει τον Κύριό Του το συντομότερο;

Δεν πρέπει να θλιβώμεθα, αγαπητοί χριστιανοί από την εκδημία των αδελφών μας προς τον Θεό, αφού γνωρίζομε καλά ότι δεν έχουν χαθή, αλλ’ ότι απλώς προηγούνται από εμάς. Ξέρομε πράγματι ότι δεν μας εγκαταλείπουν παρά για να προπορευθούν, όπως κάνουν συχνά οι ταξιδιώτες και οι ναυτικοί. Μπορούμε να λυπούμεθα, χωρίς όμως να θρηνούμε την απώλειά τους.

Ο απόστολος Παύλος, μέμφεται κάθε άνθρωπο που δοκιμάζει θλίψι με τον θάνατο των δικών του, τον επιπλήττει και μάλιστα τον κατηγορεί: «Ου θέλομεν δε υμάς αγνοείν, αδελφοί, περί των κεκοιμημένων, ίνα μη λυπήσθε καθώς και οι λοιποί οι μη έχοντες ελπίδα. ει γαρ πιστεύομεν ότι Ιησούς απέθανε και ανέστη, ούτω και ο Θεός τους κοιμηθέντας δια του Ιησού άξει (θα φέρη) συν αυτώ» (Α’ Θεσσ., δ’ 13-14). Πράγμα που σημαίνει ότι αυτοί που θλίβονται για τον θάνατο των δικών τους, είναι πράγματι αυτοί που δεν έχουν ελπίδα.

Επομένως, εμείς που ζούμε με την ελπίδα και πιστεύομε στον Θεό, εμείς που έχομε την πεποίθηση ότι ο Χριστός υπέφερε για εμάς και ανέστη, που έχομε αναγεννηθή δι’ Αυτού και εν Αυτώ, γιατί θλιβόμεθα τόσο με την εκδημία των δικών μας, σαν να ήσαν χαμένοι δια παντός, αφού ο ίδιος ο Χριστός, ο Κύριός μας, μας ενισχύει με αυτούς τους λόγους: «Εγώ ειμι η ανάστασις και η ζωή· ο πιστεύων εις εμέ, καν αποθάνη, ζήσεται· και πας ο ζων και πιστεύων εις εμέ ου μη αποθάνη εις τον αιώνα» (Ιω. ια΄, 25-26). Εάν, λοιπόν, πιστεύομε στον Ιησού Χριστό, εάν έχομε εμπιστοσύνη στους λόγους και στις υποσχέσεις Του, δεν θα πεθάνομε ποτέ.

Ας μην λησμονούμε ότι ο θάνατος δεν είναι μία τελική έξοδος, αλλά ένα πέρασμα, μια πρόσκαιρη πορεία προς την αιωνιότητα. Ποιος δεν θα βιαζόταν να φθάση σε μία ζωή καλύτερη; Ποιος δεν θα ήταν ανυπόμονος να αλλάξη μορφή, να μεταμορφωθή κατ’ εικόνα Χριστού και να πλησιάση το ταχύτερον στην ουράνια ευγένεια και δόξα, όπως το κηρύσσει ο απ. Παύλος: «Ημών γαρ το πολίτευμα εν ουρανοίς υπάρχει, εξ ου και σωτήρα απεκδεχόμεθα Κύριον Ιησούν Χριστόν, ος μετασχηματίσει το σώμα της ταπεινώσεως ημών εις το γενέσθαι αυτό σύμμορφον τω σώματι της δόξης Αυτού» (Φιλ. Γ΄, 20).

Όπως μαρτυρεί το βιβλίο της Γενέσεως, ο Ενώχ αρπάχθηκε από την ζωή, αυτός που είχε την εύνοια του Θεού: «Ευηρέστησεν Ενώχ τω Θεώ, και ουχ ευρίσκετο, ότι μετέθηκεν αυτόν ο Θεός» (Γεν. ε΄, 24). Δια μέσου του Σολομώντος, το άγιον Πνεύμα μας διδάσκει ομοίως ότι, αυτοί που ευαρεστούν στον Θεό, καλούνται πρόωρα από την ζωή και ελευθερώνονται γρηγορώτερα από τον κόσμο· από φόβο μήπως, η πολύ μεγάλη παραμονή στην γη, συμβή να τους φθείρη: «Ηρπάγη, μη κακία αλλάξη σύνεσιν αυτού. Αρεστή γαρ ην Κυρίω η ψυχή αυτού· δια τούτο έσπευσεν εκ μέσου πονηρίας» (Σοφ. Σολ. Ιδ΄, 11-14).

Ευρίσκομε ακόμη μέσα στους Ψαλμούς το παράδειγμα του Δαυίδ, μιας ψυχής αφοσιωμένης στον Θεό με την πίστη την πνευματική, που σπεύδει με βιασύνη προς τον Κύριο: «Ως αγαπητά τα σκηνώματά Σου, Κύριε των δυνάμεων. Επιποθεί και εκλείπει η ψυχή μου εις τας αυλάς του Κυρίου» (Ψαλμ. Πγ΄, 2).

Είναι ίδιον εκείνου που ο κόσμος γοητεύει, που αφήνεται να πλανηθή από τα απατηλά θέλγητρα του κόσμου, να επιθυμεί να παραμείνει επί μακρόν στην ζωή. Ο ευαγγελιστής Ιωάννης, όμως, μας υποχρεώνει ζωηρά να μη προσηλωνόμεθα στον κόσμο, υπακούοντες στις σαρκικές επιθυμίες μας, και μας παροτρύνει με αυτούς τους λόγους: «Μη αγαπάτε τον κόσμον μηδέ τα εν τω κόσμω· εάν τις αγαπά τον κόσμον, ουκ έστιν η αγάπη του Πατρός εν αυτώ· ότι παν το εν τω κόσμω, η επιθυμία της σαρκός και η επιθυμία των οφθαλμών και η αλαζονεία του βίου, ουκ έστιν εκ του Πατρός, αλλ’ εκ του κόσμου εστί. Και ο κόσμος παράγεται (παρέρχεται) και η επιθυμία αυτού· ο δε ποιών το θέλημα του Θεού μένει εις τον αιώνα» (Α΄ Ιω. Β΄, 15-17).

Ας είμεθα μάλλον έτοιμοι να υπακούσωμε στις βουλές του Θεού, ισχυροί με μια ψυχή ευθεία και ειλικρινή, με μια πίστη ακλόνητη και ένα θάρρος σταθερό, και ας μη θλιβώμεθα από τον θάνατο αυτών που μας είναι αγαπητοί. όταν σημάνει η ώρα, να καλέσει και εμάς ο Θεός, ας βαδίσωμε προς Αυτόν χωρίς δισταγμό, χωρίς βαρυθυμία.

Αν οι δούλοι του Θεού όφειλαν, σε κάθε εποχή, να συμμορφώνονται με αυτόν τον κανόνα, η τήρησίς του τώρα έχει γίνει μία αναγκαιότητα. Ο κόσμος, πράγματι, επιταχύνει τον όλεθρό του και βρίσκεται πολιορκημένος από πλήθος συμφορών που τον φθείρουν, εις τρόπον ώστε εμείς που έχομε συνείδηση των κακών, που τον έχουν ήδη προσβάλλει σφοδρώς και που γνωρίζομε ότι γεγονότα ακόμη βαρύτερα τον απειλούν, συμπεραίνομε χωρίς κόπο ότι, το μεγαλύτερο συμφέρον για εμάς τους Χριστιανούς είναι να αποσυρθούμε, το γρηγορώτερον, από την γη εδώ.

Και δεν πρέπει, αγαπητοί αδελφοί μου, να λησμονούμε ότι, έχομε ήδη αποχωρισθεί από τον κόσμο και ζούμε εδώ κάτω «ως πάροικοι και παρεπίδημοι» – σαν ξένοι και περαστικοί – (Α΄ Πέτρ. β΄, 11), σαν ταξιδιώτες. Ευλογημένη η ημέρα, που έχει ορίσει στον καθένα την πραγματική του κατοικία και που, αφού μας αποσπάσει από αυτόν τον κόσμο και μας απαλλάξει από τα δεσμά του, μας μεταφέρει στον Παράδεισο και στην Βασιλεία των Ουρανών. Τι γλυκύτητα να πεθαίνεις χωρίς φόβο! Τι μακαριότητα βαθειά και ατελείωτη, να ζεις μέσα στην αιωνιότητα!

Ποιος είναι αυτός που δεν θα έσπευδε να ξαναφθάσει στην πατρίδα του, μετά από ένα διάστημα παραμονής στην ξενιτιά; Πατρίδα μας είναι ο παράδεισος και εξ αρχής είχαμε τους Πατριάρχες για πατέρες. Γιατί, λοιπόν, δεν σπεύδομε ν’ αντικρύσωμε την πατρίδα μας;

Εκεί ευρίσκεται ο ένδοξος χορός των Αποστόλων, η ζωογόνος πληθύς των Προφητών, η αναρίθμητη στρατιά των Μαρτύρων, στεφανωμένων για τα κατορθώματά τους ενάντια στον εχθρό και τον πόνο, απολαμβάνοντες εκεί τον θρίαμβό των. Εκεί ακτινοβολούν οι παρθένοι, που υπεδούλωσαν με αξιέπαινες προσπάθειες την φιληδονία της σαρκός. Εκεί, τέλος, ανταμοίβονται οι άνθρωποι που επέδειξαν ευσπλαχνία και οίκτο, που πολλαπλασίασαν τις ελεήμονες πράξεις τους συντρέχοντες, σαν βοηθοί, στις ανάγκες των πτωχών και, πιστοί στα παραγγέλματα του Κυρίου, κατάφεραν να ανυψωθούν από τα γήινα αγαθά στους θησαυρούς τους ουράνιους.

Ας βιαστούμε λοιπόν, να τους συναντήσωμε και να παρουσιασθούμε ενώπιον του Κυρίου, και ο Χριστός μας ας διαγνώσει τον πόθο της πίστεως και της ψυχής μας· Αυτός, ο Οποίος απονέμει την ύψιστη ανταμοιβή της δόξης Του σε αυτούς, που τον έχουν ποθήσει με την πιο μεγάλη θέρμη της καρδιάς τους.

Αγίου Κυπριανού Καρθαγένης

http://xristianos.gr/

Advertisements

Που είναι αφιερωμένη η κάθε ημέρα;

Posted in Uncategorized with tags , , , , , , , , , , , , , , , , , , , on August 9, 2015 by anazhtitis

p15-anastasi-(15k10p-ana-45)

 

Κυριακή

Η Κυριακή είναι αφιερωμένη στην Ανάσταση του Κυρίου – Παναγία Τριάς ο Θεός ελέησον ημάς.

x7176

 

Δευτέρα

Η Δευτέρα είναι αφιερωμένη στους Αγίους Ταξιάρχες – Άγιοι Αρχάγγελοι, πρεσβεύσατε υπέρ ημών.

p11-prodromos-(11k-10pro-40)

 

Τρίτη

Η Τρίτη είναι αφιερωμένη στον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο και Βαπτιστή – Βαπτιστά του Χριστού, πρέσβευε υπέρ ημών.

mem05-(17x15)-230.1

 

Τετάρτη

Η Τετάρτη είναι αφιερωμένη στην Σταύρωση του Κυρίου και στην Υπεραγία Θεοτόκο – Σταυρέ του Χριστού, σώσον με τη δυνάμει σου και Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς.

pek34---ag.nikolaos-25x33.50---270.00

 

Πέμπτη

Η Πέμπτη είναι αφιερωμένη στους Αγίους Αποστόλους και τον Άγιο Νικόλαο – Άγιοι Απόστολοι, πρεσβεύσατε υπέρ ημών και Άγιε Νικόλαε, πρέσβευε υπέρ ημών.

p39-stavrosi-(39k-10bp-sta-45)

 

Παρασκευή

Η Παρασκευή είναι αφιερωμένη στην Σταύρωση του Κυρίου – Σταυρέ του Χριστού, σώσον με τη δυνάμει σου.

nas1pan

Σάββατο

Το Σάββατο είναι αφιερωμένο στους Αγίους Πάντες – Άγιοι Πάντες, πρεσβεύσατε υπέρ ημών

Όλες οι παραπάνω αγιογραφίες προέρχονται από την Έκθεση προϊόντων Αγίου Όρους και είναι έργα χειρών των μοναχών και  καθηγητών, αγιογράφων αποφοίτων της Αθωνιάδας Εκκλησιαστικής Ακαδημίας του Αγίου Όρους. Η Έκθεση προϊόντων Αγίου Όρους υπηρετώντας το έργο των Μοναστηριών της Ορθοδοξίας παρουσιάζει τα έργα των χειρών αυτών φροντίζοντας για την μετάδοση του μηνύματος της Αγιορείτικης κληρονομιάς στον κόσμο.

http://www.artionrate.com/index.php/blog/arthrografia/agioreitikh-zwh/1430-afierwmenh-kathe-mera-evdomadas

Το ουράνιο χρυσό: Η χρυσοκοντυλιά

Posted in Uncategorized with tags , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , on June 28, 2015 by anazhtitis

Οι μεγάλοι ζωγράφοι της αρχαίας Ρώσικης εικονογραφίας όπως ακριβώς και οι θεμελιωτές του «συμβολικού» στην Ορθόδοξη βυζαντινή τέχνη, οι Έλληνες αγιογράφοι, υπήρξαν χωρίς καμιά αμφιβολία δεινοί και βυθείς παρατηρητές του ουρανού και με τις δύο έννοιες του όρου. Ο φυσικός ουρανός προσφερόταν στα σωματικά τους μάτια και ενατένιζαν δια των πνευματικών οφθαλμών τον υπερβατικό ουρανό. Το θρησκευτικό τους βίωμα ζωντάνευε μέσα τους αυτό το δεύτερο ουρανό και η καλλιτεχνική τους δημιουργία έθετε σε αντιστοιχία τις δύο όψεις του ουρανού. Ο υπερβατικός ουρανός ενεγράφετο γι’ αυτούς στην ομορφιά της πολυχρωμίας ενός ουράνιου τόξου που χρησιμοποιεί όλους τους χρωματικούς τόνους. Μέσα σ’ αυτή την αντιστοιχία τίποτα δεν ήταν αυθαίρετο.

Το χρώμα

eikones_0017a1Παναγία Καζάν

 

Κάθε χρώμα, εφ’ όσον χρησιμοποιείται, κρύβει ένα ιδιαίτερο νόημα και κατέχει το λόγο αυτής της ιδιαιτερότητας. Το ότι αυτό το νόημα δεν μας είναι πάντα προφανές ή προσιτό προέρχεται αποκλειστικά από τη δική μας ανικανότητα: χάσαμε το κλειδί που μας επιτρέπει να κατανοήσουμε αυτή τη μοναδική τέχνη στον κόσμο, την βυζαντινή τέχνη. Στην αγιογραφία, η γκάμα των χρωμάτων που είναι επιφορτισμένα μ’ ένα νόημα είναι απεριόριστη, όπως ακριβώς οι φυσικές αποχρώσεις του ουρανού.

Το μπλέ

r8p-14x20---54.00Παναγία Γλυκοφιλούσα 

 

Ο αγιογράφος στην βυζαντινή τέχνη χρησιμοποιεί ένα μεγάλο αριθμό αποχρώσεων του μπλε: μπλε σκούρο της έναστρης νύχτας, χτυπητό μπλε του ουρανού το καταμεσήμερο και την πληθώρα των απαλών μπλε του ουρανού στο τελείωμα της ημέρας που ποικίλουν από το μπλε τιρκουάζ ως το πράσινο-μπλε. Ωστόσο το μπλε-ουρανί αποτελεί το συνηθισμένο φόντο στο οποίο ξεχωρίζει μια ατέλειωτη ποικιλία ουράνιων αποχρώσεων: το τρεμοφέγγισμα της έναστρης νύχτας, η αντανάκλαση της αυγής, οι μαύροι νυχτερινοί κύκλοι της καταιγίδας, η λάμψη του καιόμενου ηλιοβασιλέματος, το ουράνιο τόξο, τέλος, το χρυσαφί του μεσημεριού, όταν ο ήλιος φθάνει στο αποκορύφωμά του.

Κατανόηση μέσω του ωραίου

p14-ampelos-(14k10p-am-45)Η Άμπελος

 

Η βυζαντινή τέχνη της ορθόδοξης αγιογραφίας, χρησιμοποιεί συμβολικά όλες τις αποχρώσεις. Οι εικονογράφοι γνώριζαν να τις χρησιμοποιούν, ακριβώς για να διαφοροποιήσουν τον υπερβατικό ουρανό απ’ αυτόν εδώ κάτω, δηλαδή απ’ αυτόν του τομέα της ύπαρξής μας. Εδώ βρίσκεται το κλειδί που μας οδηγεί, δια του ωραίου, στην ανείπωτη κατανόηση του συμβολισμού των χρωμάτων της αγιογραφίας.

Ο μυστικισμός της εικόνας

p41-eleousa-kikkoy-(41k-10b-elkik-35)Παναγία του Κύκκου 

 

Να λοιπόν χωρίς αμφιβολία ο μίτος που μας καθοδηγεί: ο μυστικισμός της αγιογραφίας είναι πριν απ΄ όλα ένας μυστικισμός του ήλιου στο πιο υψηλό πνευματικό του νόημα. Όσο ωραία κι αν είναι τα άλλα χρώματα του ουρανού, το χρυσαφί του ήλιου στο ζενίθ του είναι αυτό που συμβολίζει «το φως των φώτων», το «θαύμα θαυμάτων». Όλα τα άλλα χρώματα προσδιορίζονται από την εξάρτησή τους σε σχέση με το ηλιακό χρυσό και συνθέτουν μια «τάξη» μια «ιεραρχία» γύρω απ’ αυτό.

Τα χρώματα της δημιουργίας

p38-ag-triada-(38k-11bp-trip-67)Αγία Τριάδα

 

Έτσι στην βυζαντινή τέχνη τα χρώματα, εστιάζονται γύρω από τον «ακοίμητο» ήλιο της Ορθοδοξίας. Κάθε χρώμα του ουράνιου τόξου βρίσκει το νόημά του στην απεικόνιση μιας πλευράς της θείας δόξης που εκπηγάζει από την υπερβατικότητα. Αλλά ανάμεσα σ΄ όλα τα χρώματα μόνο το χρυσό του ήλιου υποδεικνύει το κέντρο της θείας ζωής και όλα τα άλλα περιστρέφονται γύρω απ΄ αυτό.

Η χρυσοκοντυλιά

eikones_0035aΆγιος Σέργιος

 

Η αγιογραφία από μια βέβαιη μυστική ενόραση, φανέρωσε εκ των προτέρων το μυστήριο του ηλιακού φάσματος το οποίο ανακαλύφθηκε επιστημονικά λίγους αιώνες αργότερα. Είναι σαν να είχε «αισθανθεί» στην πολυφωνία των χρωμάτων την πολύχρωμη διάθλαση του μοναδικού μυστηρίου της θείας ζωής, της ηλιακής ζωής. Αυτό το θείο χρώμα φέρει στην αγιογραφία ένα ειδικό όνομα, αυτό της χρυσοκοντυλιάς. Ο τρόπος παρουσίασής του είναι εξαιρετικά αξιοσημείωτος.

Θεία λάμψη

eikones_0031Χριστός ευλογών

 

Η χρυσοκοντυλιά δεν έχει ποτέ την συμπαγή όψη του χρυσού του κόσμου τούτου, μοιάζει μ’ ένα αέρινο αιθέριο ιστό από χρυσές ανάλαφρες ακτίνες που προέρχονται από τον Θεό και φωτίζουν με μία θεία λάμψη ό,τι τις περιτριγυρίζει. Κάθε φορά που βλέπουμε τη χρυσοκοντυλιά σε μία εικόνα, αυτό προϋποθέτει πάντα και δεικνύει την παρουσία του Θείου ως πηγής αυτής της χρυσοκοντυλιάς. Η χρυσοκοντυλιά εκφράζει τον δοξασμό από το θείο φως, πιο συγκεκριμένα δηλώνει την εισχώρηση στη θεία ζωή, αυτό που παρουσιάζεται σ’ αυτήν σαν κάτι πολύ κοντινό.

Ζωντανή λάμψη

eikones_0118aΕυαγγελισμός 

 

Συχνά η χρυσοκοντυλιά κάνει να τρεμοφέγγουν τα φτερά των Αγγέλων, επιχρυσώνει τις κορυφές των δένδρων του παραδείσου και καμιά φορά καλύπτουμε στις εικόνες τους τρούλους των Εκκλησιών. Είναι χαρακτηριστικό ότι αυτοί οι τρούλοι, στην εικονογραφική τους απόδοση δεν είναι καλυμμένοι μ’ ένα συμπαγές στρώμα χρυσού, αλλά με ακτίνες και χρυσά τρεμοφεγγίσματα. Χάρη στην αιθέρια ελαφρότητά τους αυτές οι ακτίνες θυμίζουν ένα φως ζωντανό, ζεστό και σαν να κινείται. Και ακριβώς απ’ αυτή τη ζωντανή λάμψη, απ’ αυτόν τον δυναμισμό που τρεμοφέγγει, η δόξα του επέκεινα διακρίνεται απ’ ό,τι είναι του Κόσμου τούτου, απ’ ό,τι δεν έχει ακόμα δοξασθεί.

Στολισμένα ενδύματα

p15-anastasi-(15k10p-ana-45)Ανάσταση

 

Η χρυσοκοντυλιά εμφανίζεται όταν ο αγιογράφος δείχνει το Χριστό δοξασμένο, και όταν θέλει ήδη να κάνει αισθητό ότι πλησιάζει ο δοξασμός Του. Βρίσκουμε συχνά τη χρυσοκοντυλιά στην απεικόνιση του νεογέννητου Χριστού, καθώς ο εικονογράφος καταφέρνει να υπογραμμίσει ότι αυτό το μικρό παιδί υπάρχει στην πραγματικότητα «προ των αιώνων». Τα ενδύματα του Χριστού είναι στολισμένα με χρυσοκοντυλιά στην Μεταμόρφωση, στην Ανάσταση και στην Ανάληψη. Και ακόμα ο Χριστός αστράφτει απ’ αυτή την ειδική ακτινοβολία της θεότητας , όταν αποσπά τις ψυχές από τον Άδη και όταν ξαναβρίσκει τον ληστή στον Παράδεισο.

Η Παναγία

p5-vlamidir-(5k-10vla-40)Παναγία Βλαντιμήρ

 

Κάθε φορά που οι αγιογράφοι έπρεπε να απεικονίσουν την διάκριση και την αλληλοπεριχώριση κτιστού και ακτίστου, χρησιμοποίησαν την χρυσοκοντυλιά με μία εντυπωσιακή τέχνη. Στις καλύτερες απ’ αυτές τις εικόνες, βλέπουμε πράγματι με την πρώτη κιόλας ματιά ότι η Παναγία, με σκουρόχρωμα ρούχα δίνει την εντύπωση μιας εμφάνισης του αόρατου κόσμου. Λάμπει, αστράφτει, ακτινοβολεί και ξεχωρίζει από τα χρώματα, τα σκόπιμα βαριά του επίγειου πλάνου δια της αιθέριας ελαφρότητας των ακτίνων της χρυσοκοντυλιάς.

Eugene Troubetskoi

Απόσπασμα από το φυλλάδιο : Δύο κόσμοι στην Ρώσικη εικονογραφία. Εκδόσεις του συγγραφέα. Μόσχα 1916. / Μετάφραση από τα Γαλλικά: Γιώργος Φωτόπουλος

http://www.artionrate.com/index.php/artion-magazine/artion-kalesma/1391-ouranio-xruso-xrusokonthlia

Ἡ σημασία τῆς ἑορτῆς τῆς Ἀναλήψεως τοῦ Χριστοῦ

Posted in Uncategorized with tags , , , , , , on May 21, 2015 by anazhtitis

analipsi-ascention

Ἡ Ἀνάληψη τοῦ Χριστοῦ…Ποιὰ εἶναι λοιπὸν ἡ σημερινὴ ἑορτή; Εἶναι μεγάλη καὶ ἀξιοσέβαστη, ἀγαπητέ μου, καὶ ὑπερβαίνει τὴν ἀνθρώπινη λογική, καὶ εἶναι ἀντάξια τῆς γενναιοδωρίας τοῦ Θεοῦ ποὺ τὴν καθιέρωσε. Γιατί σήμερα συμφιλιώθηκε τὸ ἀνθρώπινο γένος μὲ τὸ Θεό.Σήμερα διαλύθηκε ἡ παλιὰ ἐχθρότητα καὶ τερματίστηκε ὁ μακροχρόνιος πόλεμος. Σήμερα ἐπανῆλθε στοὺς ἀνθρώπους μία ἀξιοθαύμαστη εἰρήνη, τὴν ὁποία ποτὲ στὸ παρελθὸν δὲν περίμεναν οἱ ἄνθρωποι.

Γιατί ποιὸς ἤλπιζε πὼς ἐπρόκειτο νὰ συμφιλιωθεῖ ὁ Θεὸς μὲ τὸν ἄνθρωπο, ὄχι γιατί θὰ ἦταν ποτὲ δυνατὸν ὁ Κύριος νὰ μισήσει τὸν ἄνθρωπο, ἀλλὰ γιατί ὁ ἄνθρωπος, ὁ δοῦλος, ἦταν ἀπρόθυμος. Ὄχι γιατί ὁ Κύριος ἦταν ἄσπλαχνος, ἀλλὰ γιατί ὁ δοῦλος ἦταν ἀχάριστος. Θέλεις νὰ μάθεις μὲ ποιὸν τρόπο ἐξοργίσαμε τὸν φιλάνθρωπο καὶ ἀγαθὸ Κύριό μας; Γιατί εἶναι σωστὸ νὰ μάθεις τὴν αἰτία τῆς παλιᾶς ἔχθρας μας, γιὰ νὰ θαυμάσεις τὴ φιλανθρωπία τοῦ Θεοῦ, ὅταν δεῖς πὼς μᾶς τίμησε ἐνῶ ἤμασταν ἐχθροὶ καὶ ἀντίπαλοί Του, καὶ γιὰ νὰ μὴ νομίσεις πὼς ἡ ἀλλαγὴ αὐτὴ ὀφείλεται σὲ δικά μας κατορθώματα, καὶ γιὰ νὰ μάθεις τὸ μέγεθος τῆς χάρης καὶ τῆς εὐεργεσίας Του καὶ νὰ μὴν πάψεις ποτὲ νὰ Τὸν εὐχαριστεῖς γιὰ τὶς ἄπειρες δωρεές Του.[…]

Καὶ γιὰ νὰ καταλάβεις πὼς δὲν μισοῦσε τὸ ἀνθρώπινο γένος, ἀλλὰ ἀπεχθανόταν τὴν ἀνθρώπινη κακία. Ἐκεῖνος ποὺ εἶπε: «Θὰ ἐξαφανίσω τὸν ἄνθρωπο ποὺ ἔπλασα, ἀπ’ τὸ πρόσωπο τὴ γής», λέει στὸν ἄνθρωπο: «Εἶναι καιρὸς ὁ κάθε ἄνθρωπος νὰ ἔλθει σὲ Μένα». Ἐὰν μισοῦσε τὸν ἄνθρωπο, δὲ θὰ συζητοῦσε μαζί του. Τώρα ὅμως βλέπεις ὄτι ο Κύριος ὄχι μόνο δὲν θέλει νὰ κάνει ἐκεῖνο ποὺ ἀπείλησε νὰ κάνει, ἀλλὰ καὶ ὅτι δίνει ἐξηγήσεις στὸν δοῦλο Του καὶ συζητᾶ μαζί του σᾶ νὰ εἶναι ἰσότιμος φίλος Του καὶ τοῦ λέει ποιὲς εἶναι οἱ αἰτίες τῆς καταστροφῆς ποὺ πρόκειται νὰ γίνει, ὄχι γιὰ νὰ μάθει ὁ ἄνθρωπος τὶς αἰτίες, ἀλλὰ γιὰ νὰ τὶς κάνεις γνωστὲς στοὺς συνανθρώπους του κι ἔτσι νὰ τοὺς κάνει πιὸ προσεκτικούς. Ἀλλὰ ὅπως εἴπαμε καὶ προηγουμένως, τόσο κακὴ διαγωγὴ δείξαμε οἱ ἄνθρωποι ἀπὸ παλιά, ὥστε λίγο ἔλειψε νὰ μᾶς ἐκδιώξει ὁ Θεὸς κι ἀπ’ τὴ γῆ.

Ἀλλὰ ἐμεῖς ποὺ τότε ἀποδειχθήκαμε ἀνάξιοι νὰ κατοικοῦμε στὴ γῆ, σήμερα ἀνεβήκαμε στοὺς οὐρανούς. Εμείς ποὺ ἀποδειχθήκαμε ἀνάξιοι νὰ ἐξουσιάσουμε τὴ γῆ, ἀνεβήκαμε στὴν οὐράνια Βασιλεία, περάσαμε πάνω ἀπὸ τοὺς οὐρανούς, ἀγγίξαμε τὸ θρόνο τοῦ Θεοῦ. Και τὸ γένος ἐκεῖνο, ποὺ φύλαγαν τὰ Χερουβὶμ τὸν παράδεισο γιὰ νὰ μὴν μπεῖ μέσα, αὐτὸ τὸ γένος σήμερα βρίσκεται πιὸ ψηλὰ ἀπὸ τὰ Χερουβίμ. Ἀλλὰ πῶς ἔγινε αὐτὸ τὸ ἀξιοθαύμαστο καὶ μεγαλειῶδες γεγονός; Πῶς ἀνεβήκαμε τόσο ψηλὰ ἐμεῖς ποὺ ἤμασταν τόσο ἁμαρτωλοί, ἐμεῖς ποὺ ἀποδειχθήκαμε ἀνάξιοι γιὰ νὰ κατοικοῦμε τὴ γῆ καὶ νὰ τὴν ἐξουσιάζουμε; Πῶς σταμάτησε ὁ πόλεμος; Πῶς ἔπαψε ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ; Πῶς; Γιατί αὐτὸ εἶναι τὸ πλέον ἀξιοθαύμαστο, ὅτι δηλαδὴ δὲν ζητήσαμε τὴν εἰρήνη ἐμεῖς ποὺ περιφρονούσαμε ἄδικα τὸν Θεό, ἀλλὰ μᾶς κάλεσε ὁ ἴδιος ὁ Θεὸς ποὺ δίκαια ἦταν ἀγανακτισμένος ἐναντίον μας, καὶ ἔτσι μᾶς ἔφερε τὴν εἰρήνη. «Εἴμαστε ἀντιπρόσωποι τοῦ Χριστοῦ, καὶ ὁ Θεὸς μ’ ἐμᾶς ὡς ἀντιπροσώπους Του σᾶς παρακαλεῖ». Καὶ γιατί αὐτό; Εκείνος περιφρονήθηκε ἄδικα ἀπὸ ἐμᾶς, καὶ ὁ Ἴδιος μας παρακαλεῖ; Ναί, γιατί εἶναι Θεὸς καὶ παρακαλεῖ ὡς φιλόστοργος Πατέρας ποὺ εἶναι.

Καὶ πρόσεξε τί γίνεται, Μεσίτης εἶναι ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, ποὺ μᾶς παρακαλεῖ, κι ὄχι ἕνας ἁπλὸς ἄνθρωπος, οὔτε ἄγγελος, οὔτε ἀρχάγγελος, οὔτε κάποιος ἀπὸ τοὺς ὑπηρέτες Του. Καὶ τί κάνει ὁ Μεσίτης; Αὐτὸ ποὺ κάνει κάθε μεσίτης. Ὅπως ἀκριβῶς ὅταν δύο ἄνθρωποι μισοῦνται μεταξύ τους καὶ δὲ θέλουν νὰ συμφιλιωθοῦν, πηγαίνει κάποιος καὶ μπαίνει στὴ μέση καὶ δίνει τέλος στὴν ἔχθρα τους, ἔτσι ἐνήργησε καὶ ὁ Χριστός. Ὁ Θεὸς ἦταν θυμωμένος ἐναντίον μας, ἐμεῖς ἀποστρεφόμασταν τὸν Θεό, τὸν φιλάνθρωπο Κύριό μας, καὶ ὁ Χριστὸς μπῆκε στὴ μέση καὶ μᾶς συμφιλίωσε. Ἀλλὰ μὲ ποιὸν τρόπο μπῆκε στὴ μέση ὁ Χριστός; Πῆρε ἐπάνω του Ἐκεῖνος τὴν τιμωρία ποὺ μᾶς ἐπέβαλε ὁ Πατέρας καὶ ὑπόμεινε καὶ τὴν τιμωρία καὶ τὶς προσβολὲς ποὺ τοῦ ἔκαναν οἱ ἄνθρωποι στὴ γῆ.Θέλεις νὰ μάθεις μὲ ποιὸν τρόπο τὰ δέχτηκε καὶ τὰ δύο; «Ὁ Χριστὸς –λέει ὁ Παῦλος– μᾶς ἐξαγόρασε ἀπὸ τὴν κατάρα τοῦ νόμου μὲ τὸ νὰ γίνει ὁ Ἴδιος κατάρα, γιὰ τὴ σωτηρία μας». Εἶδες πῶς δέχτηκε τὴν τιμωρία ποὺ ἐπιβλήθηκε ἀπὸ τὸν οὐρανό, δὲς καὶ πῶς ὑπέμεινε τὶς προσβολὲς τῶν ἀνθρώπων, «Οἱ βρισιὲς ἐκείνων ποὺ σὲ βρίζαμε – λέει- ἔπεσαν σ’ ἐμένα». Εἶδες μὲ ποιὸν τρόπο διέλυσε τὴν ἔχθρα, πῶς δὲν ἔπαψε νὰ κάνει τὰ πάντα, καὶ νὰ πάσχει καὶ νὰ ἐνδιαφέρεται πρὶν ἀνεβάσει τὸν ἐχθρὸ καὶ ἀντίπαλο (τὸν ἄνθρωπο) κοντὰ στὸν Θεὸ καὶ νὰ τὸν καταστήσει φῖλο Του;

http://www.imkifissias.gr/

Η Σταύρωση και η Ανάσταση

Posted in Uncategorized with tags , , , , , , , , , on April 17, 2015 by anazhtitis

Ο Άρχοντας Αγιογράφος του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας , Κωνσταντίνος Ξενόπουλος, σε συνέντευξη που έδωσε στο διαδικτυακό κανάλι της Πεμπτουσίας, μίλησε για τον τρόπο με τον οποίο αποτυπώνεται η εικόνα της Σταύρωσης και της Ανάστασης στην ορθόδοξη αγιογραφία.

Η συνέντευξη πραγματοποιήθηκε στους χώρους του Τελλογλείου Ιδρύματος Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης όπου παρουσιάζεται από την artionrate έως τις 20 Απριλίου 2015 η μεγάλη έκθεση με τίτλο: «Η τέχνη του Αγίου Όρους στο Τελλόγλειο – Σύγχρονα έργα αγιογράφων και μοναχών.»

staurwsi-anastasi-ksenopoulos-a

Εκεί παρουσιάζει κάποια από τα έργα του και ο απόφοιτος και καθηγητής της Αθωνιάδας Εκκλησιαστικής Ακαδημίας, Κωνσταντίνος Ξενόπουλος, συνεπικουρούμενος από δύο ακόμη αποφοίτους της Αθωνιάδας Σχολής, τον ιερέα πατέρα Παναγιώτη Πεύκη και τον κ. Γεώργιο Σιδηρόπουλο, καθώς και αγιογράφους μοναχούς. Εικόνες έστειλε επίσης το αγιογραφικό εργαστήρι της Ιεράς Μονής Ξενοφώντος Αγίου Όρους φιλοτεχνημένες από τον πατέρα Λουκά, ενώ έργα τους στείλανε και οι μοναχοί της Μικράς Αγίας Άννας και το κελί των Αγίων Μακαρίων.

Με αφορμή την εορτή του Πάσχα και μπροστά σε κάποια από τα έργα που εκτίθενται στο Τελλόγλειο Ίδρυμα ο άρχοντας Αγιογράφος του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας έκανε μια ενδιαφέρουσα αναδρομή σε υπέροχες αγιογραφίες της Σταύρωσης και της Ανάστασης. Ένα ταξίδι, ντυμένο με εικόνες της βυζαντινής τέχνης.

Παρακολουθώντας την ανάλυση των αγιογραφιών στο video που ακολουθεί θα λάβετε απαντήσεις στις παρακάτω ερωτήσεις:

Σε ποιο σημείο του Ιερού Ναού τοποθετείται η αγιογραφική παράσταση της Σταύρωσης; Τι συμβολίζει αυτή η επιλογή της θέσης; Ποιες άλλες σκηνές προ και μετά την Ανάσταση του Χριστού αναφέρονται στο ιστορικό μέρος της ζωής του Χριστού; Ποια είναι η θέση της Παναγίας στην εικόνα της Σταύρωσης; Ποιες άλλες αλληγορικές παραστάσεις συναντάμε στην αγιογραφία της Σταύρωσης;

staurwsi-anastasi-ksenopoulos-b

Ποια είναι η πιο γνωστή παράσταση της Ανάστασης; Ποιες είναι οι δυτικές απεικονίσεις της Ανάστασης; Γιατί ξεχωρίζει η εικόνα της Ανάστασης του Πρωτάτου φιλοτεχνημένη από τον Πανσέληνο; Ποιες οι διαφορές ανάμεσα στην Κρητική και την Μακεδονική σχολή της βυζαντινής τέχνης ως προς την απόδοση των δύο αυτών παραστάσεων;

http://www.artionrate.com/index.php/artion-magazine/artion-kalesma/1320-agiografia-staurwshs-anastashs

Ανάσταση στην Ι.Μ.Μ. Βατοπεδίου

Posted in Uncategorized with tags , , , , , , , , , on April 16, 2015 by anazhtitis

tovatopaidi-5

Το Πάσχα στο Άγιον Όρος δεν είναι μια απλή θρησκευτική τελετουργία, αλλά συγκεφαλαίωση όλου του χρόνου και σύνολης της ζωής. Της κοινωνίας του Θεού με τον άνθρωπο, και του ανθρώπου με τον Θεό!

tovatopaidi-2

Η Μεγάλη Εβδομάδα στο Περιβόλι της Παναγίας δεν θυμίζει σε τίποτα το Πάσχα των κοσμικών. Δεν υπάρχουν βεγγαλικά, χοροί, ούτε ο παραδοσιακός οβελίας.

Στην Ιερά Μονή Βατοπεδίου και στα υπόλοιπα μοναστήρια, το Πάσχα γιορτάζεται μακριά από κοσμικότητες με ολονύκτιες και ακολουθίες που συνεγείρουν τις ψυχές. Άλλωστε η Ανάσταση είναι ο θεμέλιος λίθος του μοναχικού βίου.

tovatopaidi-7

Η ζωή των μοναχών είναι ένας συνεχής Σταυρός και μια πρόγευση της Αναστάσεως του Χριστού, από αυτήν εδώ την ζωή. Εδώ διασώζεται για πάνω από χίλια χρόνια η πεμπτουσία της εκκλησιαστικής ζωής της Ορθοδοξίας. Μέσα σε μία άκρως κατανυκτική ατμόσφαιρα, εικόνες, λόγοι και ψαλμωδίες ευφραίνουν όχι μόνο τα σωματικά μάτια, αλλά και τα «μάτια» της ψυχής.

tovatopaidi-8

Το τελετουργικό, που παραμένει αμετάβλητο στο πέρασμα των αιώνων, καθιστά μοναχούς και προσκυνητές κοινωνούς του Θείου Δράματος, του μυστηρίου του θανάτου, της Ανάστασης, της αιώνιας ζωής. Η κορύφωση των εορτασμών ξεκινά μόλις το σκότος αντικαθίσταται από το Αναστάσιμο φως που έρχεται στο Περιβόλι της Παναγίας από τον Πανάγιο Τάφο.

tovatopaidi-1

Ο ηγούμενος Εφραίμ μοιράζει σε όλους το φως μόλις ακούγεται το «δεύτε λάβετε φως». Το Χριστός Ανέστη ψέλνεται έξω από το Καθολικό της Μονής υπό τους ήχους των ταλάντων που ηχούν χαρμόσυνα.

tovatopaidi-3

«Ὅτι Χριστὸς ἀνέστη τὸν θάνατον πατήσας καὶ τοὺς νεκροὺς ἐγείρας, λαοί, ἀγαλλιᾶσθε. ῍Ω Πάσχα τὸ μέγα, καὶ ἱερώτατον Χριστέ ὤ σοφία καὶ Λόγε, τοῦ Θεοῦ καὶ δύναμις δίδου ἡμῖν ἐκτυπώτερον, σοῦ μετασχεῖν, ἐν τῇ ἀνεσπέρῳ, ἡμέρᾳ τῆς βασιλείας σου».

tovatopaidi-4

Στη συνέχεια όλοι επιστρέφουν στο Καθολικό για να ολοκληρωθεί η λειτουργία της Ανάστασης. Αμέσως μετά, μοναχοί και προσκυνητές μετακινούνται στην τράπεζα της μονής για το πρώτο μη νηστίσιμο γεύμα μετά από νηστεία 40 ημερών. Ψάρι χόρτα κρασί και κόκκινα αυγά βρίσκονται ήδη στα τραπέζια.

Η ατμόσφαιρα είναι πλέον χαρούμενη: τάλαντα και καμπάνες σημαίνουν για να δώσουν το χαρμόσυνο μήνυμα της Ανάστασης.

Πλήθος προσκυνητών από όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό συνέρρευσαν και άκουσαν το Χριστό Ανέστη μέσα σε κλίμα κατάνυξης και στην ανοιξιάτικη φύση του Άθωνα.

tovatopaidi-9

Ἀναστάσεως ἡμέρα, καὶ λαμπρυνθῶμεν τῇ πανηγύρει, καὶ ἀλλήλους περιπτυξώμεθα. Εἴπωμεν ἀδελφοί, καὶ τοῖς μισοῦσιν ἡμᾶς• Συγχωρήσωμεν πάντα τῇ Ἀναστάσει, καὶ οὕτω βοήσωμεν• Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν, θανάτῳ θάνατον πατήσας, καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι, ζωὴν χαρισάμενος.

tovatopaidi-10

Ο εορτασμός όμως δεν τελειώνει την Κυριακή του Πάσχα, όπως γίνεται έξω από το Άγιο Όρος. Τη δεύτερη ημέρα στο Πρωτάτο γίνεται με βυζαντινή μεγαλοπρέπεια συνοδεία ιερέων και επισκόπου του Όρους η μεγάλη λιτανεία της θαυματουργής εικόνας «Άξιον Εστί» της Παναγίας η οποία διαρκεί πέντε ώρες.

tovatopaidi-6

Η λιτανεία περνάει από τα κονάκια και τα κελιά των μοναχών, οι οποίοι υποδέχονται την εικόνα με τιμές και παράλληλα προσφέρουν εδέσματα για να κεραστούν οι επισκέπτες.

http://www.artionrate.com/index.php/artion-magazine/artion-kalesma/1321-anastash-vatopaidi