Archive for αθωνιαδα εκκλησιαστικη ακαδημια

Γέροντας Παΐσιος: έχεις αγάπη; Είσαι άγγελος και όπου πας μεταφέρεις τον Παράδεισο!

Posted in Uncategorized with tags , , , , , , , , , , , , , , on November 4, 2015 by anazhtitis

proseuxh-gia-arrwstous-1

– Τί φταίει , Γέροντα , και δεν είμαι πάντοτε ειρηνική ;

– Δεν ελευθερώθηκες απο τον εαυτό σου, είσαι σκλάβα στον παλαιό σου άνθρωπο. Κοίταξε να πετάξης τον εαυτό σου, γιατί , αν δεν πετάξης τον εαυτό σου , θα σε πετάξη ο εαυτός σου.

Όποιος έχει φιλαυτία , δεν μπορεί να έχη ανάπαυση , ειρήνη ψυχής , γιατί δεν είναι εσωτερικά ελεύθερος. Είναι σαν ..την χελώνα και το περπάτημα του είναι σαν της χελώνας. Βγάζει ελεύθερα το κεφάλι της η χελώνα ; Τον περισσότερο καιρό μένει κλεισμένη στο καβούκι της.

sunanthseis-duo-sugxronwn-agiwn-3

Έργο του αγιογράφου Κωνσταντίνου Ξενόπουλου. Βρείτε εδώ ένα άρθρο αφιέρωμα στα μοναδικά έργα βυζαντινής τέχνης, αγιογραφίες που έχει φιλοτεχνήσει ο Κ. Ξενόπουλος και απεικονίζουν τον σύγχρονο Άγιο της Ορθοδοξίας, μοναχό Παΐσιο.

– Νομίζω , Γέροντα , ότι θεωρητικά πιάνω τον εαυτό μου, στην πράξη όμως …..

– Η εφαρμογή είναι δύσκολη , εκεί ζορίζεται ο παλαιός άνθρωπος. Αν όμως δεν ζορίσουμε φιλότιμα τον παλαιό μας άνθρωπο , θα μας ανατινάξη την πνευματική μας οικοδομή.

Ο Άγιος Παΐσιος συναντιέται με μαθητές της Αθωνιάδος Εκκλησιαστικής Ακαδημίας. Ανακαλύψτε περισσότερα εδώ

– Γέροντα , πώς είναι η κόλαση ;

– Θα σου πώ μια ιστορία που είχα ακούσει. Κάποτε ένας απλός άνθρωπος παρακαλούσε τον Θεό να του δείξει πως είναι ο Παράδεισος και η κόλαση. Ενα βράδυ λοιπόν στον ύπνο του άκουσε μια φωνή να του λέη : “ Ελα , να σου δείξω την κόλαση ”. Βρέθηκε τότε σε ένα δωμάτιο όπου πολλοί άνθρωποι κάθονταν γύρω απο ένα τραπέζι και στην μέση ήταν μια κατσαρόλα γεμάτη φαγητό.

Ολοι όμως οι άνθρωποι ήταν πεινασμένοι , γιατί δεν μπορούσαν να φάνε.

sunanthseis-duo-sugxronwn-agiwn-2

Στα χέρια τους κρατούσαν απο μιά πολύ μακριά κουτάλα , έπαιρναν απο την κατσαρόλα το φαγητό , αλλά δεν μπορούσαν να φέρουν την κουτάλα στο στόμα τους. Γι’αυτό άλλοι γκρίνιαζαν , άλλοι φώναζαν , άλλοι έκλαιγαν ….

Μετά άκουσε την ίδια φωνή να του λέει “ Ελα τώρα να σου δείξω και τον Παράδεισο ”.

Βρέθηκε τότε σε ένα άλλο δωμάτιο όπου πολλοί άνθρωποι κάθοταν γύρω απο ένα τραπέζι ίδιο με το προηγούμενο και στην μέση ήταν πάλι μια κατσαρόλα με φαγητό και είχαν τις ίδιες μακριές κουτάλες. Όλοι όμως ήταν χορτάτοι και χαρούμενοι , γιατί ο καθένας έπαιρνε με την κουτάλα του φαγητό από την κατσαρόλα και τάιζε τον άλλο. Κατάλαβες τώρα κι εσύ πως μπορείς να ζής απο αυτήν την ζωή τον Παράδεισο ;

Όποιος κάνει το καλό , αγάλλεται , διότι αμείβεται με θεϊκή παρηγοριά. Όποιος κάνει το κακό , υποφέρει και κάνει τον επίγειο παράδεισο επίγεια κόλαση.

Μία επιστολή αγάπης του γέροντος Παϊσίου από το μακρινό 1968. Βρείτε την εδώ..

Έχεις αγάπη , καλωσύνη ; Είσαι άγγελος και όπου πας ή σταθής μεταφέρεις τον Παράδεισο.

Έχεις πάθη , κακία ; Έχεις μέσα σου τον διάβολο και όπου πας ή σταθής , μεταφέρεις την κόλαση.

Από εδώ αρχίζουμε να ζούμε τον Παράδεισο ή την κόλαση.

b0009-13
Βιβλίο – Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης: o βίος του Αγίου Παϊσίου εμπλουτισμένος από τα στοιχεία που είχαν οι μοναχές από την επί 28 χρόνια καθοδήγηση του Οσίου Γέροντα. Μάθετε περισσότερα εδώ

Απόσπασμα απο το βιβλίο ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Ε΄ ΠΑΘΗ ΚΑΙ ΑΡΕΤΕΣ

Eκδοσεις ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ » ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ » ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

http://www.agionlogoi.com

Έντονη «δίψα» για τη βυζαντινή τέχνη

Posted in Uncategorized with tags , , , , , , , , , on September 25, 2015 by anazhtitis

Όταν ο Κωνσταντίνος Ξενόπουλος προσκλήθηκε στη Γαλλία για να διδάξει για πρώτη φορά στο εξωτερικό τη βυζαντινή αγιογραφία, ήταν μόλις 23 χρονών. Παρά το νεαρό της ηλικίας του, το όνομά του ήταν ήδη γνωστό

χάρη στις ικανότητές του και τη διαδρομή του στην Αθωνιάδα Εκκλησιαστική Ακαδημία του Αγίου Όρους, από τη θέση του μαθητή, αλλά και από εκείνη του καθηγητή. Λιγότερο γνωστή, ωστόσο, ήταν η ηλικία του και όπως αναφέρει ο ίδιος, όσοι τον υποδέχτηκαν στη Μασσαλία απογοητεύτηκαν βλέποντας έναν νέο αντί για κάποιον γηραιότερο, που θα είχε ενδεχομένως μεγαλύτερη εμπειρία.

“Είδα στα μάτια τους την απογοήτευση, όταν όμως ξεκινήσαμε τα μαθήματα, στα πρώτα δέκα λεπτά άρχισαν να καταλαβαίνουν τι γίνεται και εκεί τους κέρδισα” σημειώνει ο άρχων εικονογράφος του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας Κωνσταντίνος Ξενόπουλος, σε συνέντευξή του στο ΑΠΕ–ΜΠΕ.

Αργότερα, βρέθηκε πολλές φορές στο εξωτερικό είτε για να διδάξει είτε για να ζωγραφίσει. Ανάμεσα στα συχνά ταξίδια του στη Φιλανδία, τη Σουηδία, την Αυστρία, τη Γαλλία, την Ιταλία, την Πολωνία, την Ουγγαρία, την Κωνσταντινούπολη, την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου γνώρισε και εντυπωσιάστηκε από το μεγάλο ενδιαφέρον του δυτικού κόσμου για τη βυζαντινή τέχνη.

ksenopoulos sinenteuksi

“Στο εξωτερικό, τόσα χρόνια που διδάσκω, διαπιστώνω ότι υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον για τη βυζαντινή τέχνη αλλά και για τη θεολογία της εικόνας, κάτι που δεν το συναντώ εδώ. Για κάθε εικόνα που κάνουμε θέλουν να μάθουν το κάθε τι, τι σημαίνουν όσα απεικονίζονται, γιατί απεικονίζονται με αυτόν τον τρόπο, από πού ξεκίνησε η ιστορία της, πότε ξεκίνησε. Για εμάς, όλα αυτά είναι δεδομένα, αλλά για εκείνους είναι σημαντικό να κάνουν κάτι και να ξέρουν γιατί το κάνουν” επισημαίνει χαρακτηριστικά. Αποδίδει, άλλωστε, την εμφανή αυτή στροφή στη βυζαντινή εικόνα στο στοιχείο του μυστηρίου που λείπει, όπως εκτιμά, από τα περίφημα γλυπτά ή από τις περίτεχνες εικόνες των ζωγράφων της Δύσης.

Ως παράδειγμα της επίδρασης του μυστηριακού στοιχείου, φέρνει στο νου του τα λόγια πολλών Λουθηρανών που τον επισκέπτονταν στη Φιλανδία την ώρα που αγιογραφούσε έναν ορθόδοξο ναό. “Με είχε στείλει εκεί ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος για να ζωγραφίσω έναν ορθόδοξο ναό. Όσο ζωγράφιζα, ερχόταν πάρα πολύ κόσμος, Λουθηρανοί και μου έλεγαν: “αυτό που κάνετε εσείς εδώ, εμείς δεν το έχουμε”. Έλεγαν πως όταν μπαίνει κάποιος στο ναό, βλέπει τους αγίους και αναγκάζεται να προσευχηθεί”.

Μιλώντας για τα στοιχεία της πνευματικότητας, της αγιότητας, της ιεροσύνης, του ρεαλισμού στη βυζαντινή εικονογραφία σχολιάζει ότι μια πολύ καλή βυζαντινή εικόνα κρύβει μέσα της μια ολόκληρη θεολογία και μεταφέρει τον θεατή σε ένα επίπεδο ανώτερο από εκείνο του θαυμασμού της τέχνης. “Βλέπεις μια δική μας Παναγία σε μια βυζαντινή αγιογραφία και αναγκάζεσαι να προσευχηθείς. Εκεί είναι το μυστήριο” εξηγεί.

kseneopoulos-sinenteuksi2

Θυμάται, εξάλλου, τη συζήτηση που είχε με έναν Λουθηρανό επίσκοπο που τον ρωτούσε πώς βιώνει την τέχνη του. “Με ρωτούσε από πού πηγάζει όλο αυτό και του απαντούσα, ότι η αγιογραφία βγαίνει από μέσα μου, επειδή πιστεύω σε αυτό. Τότε μου απάντησε: “εσείς οι Ορθόδοξοι δεν ξέρετε τι πίστη έχετε γιατί αν ξέρατε θα ήσασταν όλοι στην εκκλησία”.
Αναφερόμενος στην προσωπική του διαδρομή αποκαλύπτει ότι ήθελε από παιδί να γίνει ιερέας. Όταν έμεινε ορφανός, στην ηλικία των 11 χρόνων, ο διευθυντής του ορφανοτροφείου του πρότεινε να επισκεφθεί την Αθωνιάδα Σχολή στο Άγιον Όρος. Αυτή ήταν και η καθοριστική αλλαγή της διαδρομής του καθώς μαθήτευσε από τα 13 και δέχτηκε σημαντικές επιδράσεις από τους δασκάλους του, Ιωάννη Βράννο και πατέρα Δαμασκηνό Ροδάκη.

“Από εκεί και πέρα, όμως, όλο το Άγιον Όρος είναι ένα σχολείο. Οπουδήποτε και να πήγαινε κανείς έβλεπε αγιογράφους να ζωγραφίζουν ή μοναστήρια με υπέροχες εικόνες και τοιχογραφίες. Εκείνη την εποχή φωτογραφική μηχανή δεν ήταν εύκολο να έχεις, ούτε βιβλία, ούτε χρήματα για να αγοράσεις. Δεν υπήρχε ούτε η πληθώρα των βιβλίων που έχουμε σήμερα. Θυμάμαι ότι πήγαινα στα μοναστήρια και έψαχνα να βρω αγίους που δεν τους ήξερα. Όταν επέστρεφα στη σχολή καθόμουν και τους ζωγράφιζα από μνήμης καθώς δεν είχα τη δυνατότητα να τους φωτογραφήσω. Έτσι έμαθα και σχέδιο” λέει.

Σχετικά με τους δεσμούς του με το Οικουμενικό Πατριαρχείο και το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας σημειώνει ότι το 1983 γνώρισε τον Μακαριστό Πατριάρχη Δημήτριο. Συνεργάστηκε μαζί του πολλά χρόνια και ακόμη και τώρα συνεργάζεται με τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο. Με το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας συνδέθηκε από το 2000 οπότε γνώρισε τον Μακαριστό Πατριάρχη Πέτρο. “Συνεργάστηκα μαζί του μέχρι που έγινε το δυστύχημα και συνεχίζουμε με τον νυν Πατριάρχη κ. Θεόδωρο” σημειώνει.

entoni-dipsa-ksenopoulos

Για τα σεμινάρια που κάνει στην Ελλάδα, αλλά και τη διδασκαλία της αγιογραφίας στους φοιτητές του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, δηλώνει ότι πολλά παιδιά, μέσα από την επαφή τους με την αγιογραφία, αρχίζουν να εκδηλώνουν επαγγελματικό ενδιαφέρον και αυτό δεν είναι κακό, όπως λέει. “Τόσα χρόνια, η αγιογραφία έχει ζήσει πολύ κόσμο και στην κρίση τώρα πάλι οι αγιογράφοι έχουν δουλειά. Μπορεί να αναγκάζονται να κατεβάσουν τις τιμές, όμως πολλοί στρέφονται στην εκκλησία και ακόμη και από το υστέρημά τους κάνουν κάποια εικόνα” σημειώνει.

Διαβάστε εδώ για τα σεμινάρια που πραγματοποιεί ο κ. Κωνσταντίνος Ξενόπουλος σε συνεργασία με την artionrate. Το επόμενο σεμινάριο προγραμματίζεται για τις 9, 10 και 11 Οκτωβρίου του 2015.

Για τον εαυτό του, ο Κωνσταντίνος Ξενόπουλος δηλώνει “θεό-τρελος με την τέχνη” και αναφέρει ότι κάθε φορά επιθυμεί να δοκιμάζει κάτι καινούριο. Σε αυτό το πλαίσιο έχει σκοπό, όπως σημειώνει, να κάνει ένα βήμα μπροστά και να δημιουργήσει νέες συνθέσεις αγιογραφίας που θα απεικονίζουν τις μεγάλες γιορτές της Ορθοδοξίας, με σεβασμό πάντα στην θεολογία της εικόνας και την Αγία Γραφή ώστε να δοθεί μια άλλη διάσταση στην τέχνη, όχι τόσο στατική.

Απευθυνόμενος τέλος σε όσους επιθυμούν να ασχοληθούν με την αγιογραφία σημειώνει: “Η αγιογραφία είναι ολόκληρος ωκεανός. Θα τη μάθεις μόνο όταν δεν την κάνεις για να βγάζεις χρήματα. Αν θέλεις να είσαι καλλιτέχνης θα έρθουν τα χρήματα, αλλά μην το κάνεις αυτό από την πρώτη στιγμή”.

Π. Γιούλτση

http://www.artionrate.com/index.php/blog/arthrografia/buzantinh-texnh/1458-2015-07-30-12-19-36

Γιατί γιορτάζουμε την Ύψωση του Τίμιου Σταυρού;

Posted in Uncategorized with tags , , , , , , , , , on September 14, 2015 by anazhtitis

giati-giortazoume-thn-upswsh-tou-timiou-stavrou-eksofullo

Στις 14 Σεπτεμβρίου σύμπασα η Ορθοδοξία τιμά τον Σταυρό του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, ο οποίος χαρακτηρίζεται ως το «καύχημά» Της και η «δόξα» Της. Η εορτή της Παγκόσμιας Ύψωσης καθιερώθηκε ίσως από τον ίδιο τον Μέγα Κωνσταντίνο, κατά προτροπή προφανώς της μητέρας του αγίας Ελένης, αμέσως μετά την εύρεση του Τιμίου Ξύλου στα Ιεροσόλυμα, γύρω στο 330.

Η τιμή προς τον Τίμιο Σταυρό ανάγεται στους αποστολικούς χρόνους. Οι επιστολές του αποστόλου Παύλου είναι γεμάτες από χωρία στα οποία εξαίρεται ο ρόλος του Σταυρού για τη σωτηρία του κόσμου.

Το γεγονός ότι οι κατακόμβες είναι γεμάτες από χαραγμένους σταυρούς αποδεικνύει ότι οι διωκόμενοι χριστιανοί θεωρούσαν τους εαυτούς τους τύπους του αδίκως παθόντος Κυρίου Ιησού Χριστού. Το ιερό αυτό σύμβολο τους εμψύχωνε και τους έδινε τη δύναμη του μαρτυρίου.

Η θαυματοποιός δύναμη του Σταυρού

Η δύναμη του Τιμίου Σταυρού φάνηκε στο θαυμαστό όραμα του Μεγάλου Κωνσταντίνου, στα 312, ενώ βάδιζε εναντίον του Μαξεντίου κοντά στη Ρώμη. Οι ιστορικοί της εποχής αναφέρουν ότι ο αυτοκράτορας είδε στον ουρανό, ημέρα μεσημέρι, το σημείο του σταυρού, σχηματισμένο με αστέρια, και την επιγραφή «ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ», επίσης σχηματισμένη με αστέρια.

Ήταν η 28η Οκτωβρίου 312. Από εκείνη την ώρα έδωσε διαταγή το σημείο αυτό να γίνει το σύμβολο του στρατού του. Ο εχθρός κατατροπώθηκε και ο Κωνσταντίνος έγινε μονοκράτωρ του απέραντου κράτους. Δεν είχε καμιά αμφιβολία ότι η δύναμη του Σταυρού του είχε χαρίσει αυτή την περήφανη νίκη, γι’ αυτό προσέγγισε τον χριστιανισμό.

Τρία επιμελημένα έργα βυζαντινής τέχνης από το εργαστήριο του πατρός Πεύκη, αποφοίτου της Αθωνιάδος Εκκλησιαστικής Ακαδημίας του Αγίου Όρους και εξαίρετου αγιογράφου γνωστού όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό.

p58_1-(58st5-100)

p58_4-(58st2-67)

st-20x15---54.00

Η εύρεση του Τιμίου Σταυρού

Το 326 αναχώρησε για τους Αγίους Τόπους η ευσεβής χριστιανή μητέρα του αγία Ελένη, όπου άρχισε το κτίσιμο λαμπρών ναών. Επίκεντρο ήταν ο Πανάγιος Τάφος του Κυρίου.

Στο σημείο εκείνο ο αυτοκράτορας Αδριανός είχε κτίσει το 135, κατά τη δεύτερη καταστροφή της Ιερουσαλήμ, ναό της Αφροδίτης. Η αγία Ελένη επιδόθηκε σε προσπάθειες για την ανεύρεση του Τιμίου Σταυρού. Ύστερα από επίπονες ανασκαφές τελικά βρέθηκαν τρεις σταυροί, του Κυρίου και των δύο ληστών.

Η πιστή βασιλομήτωρ, με δάκρυα στα μάτια παρέδωσε τον Τίμιο Σταυρό στον Πατριάρχη Μακάριο, ο οποίος στις 14 Σεπτεμβρίου του έτους 335 τον ύψωσε στον Γολγοθά και τον τοποθέτησε στον ναό της Αναστάσεως, τον οποίο είχε ανεγείρει η αγία πάνω από τον Πανάγιο Τάφο και ο οποίος σώζεται ως σήμερα.

Η επανάκτηση του Τιμίου Σταυρού

Την αγία αυτή ημέρα εορτάζουμε και την δεύτερη ύψωση. Στα 613 οι Πέρσες κυρίεψαν την Παλαιστίνη, λεηλάτησαν και κατέστρεψαν τα ιερά προσκυνήματα και πήραν ως λάφυρο τον Τίμιο Σταυρό και τον μετέφεραν στη χώρα τους.

Λόγω των θαυμάτων που επιτελούνταν χάρη στον Τίμιο Σταυρό οι τον φύλασσαν και τον προσκυνούσαν, χωρίς να γνωρίζουν την πραγματική του φύση και ιδιότητα!

Ο αυτοκράτορας Ηράκλειος μετά την νίκη του εναντίον των Περσών παρέλαβε τον Τίμιο Σταυρό και τον μετέφερε στην Ιερουσαλήμ. Ο Πατριάρχης Ζαχαρίας τον ύψωσε εκ νέου στο ναό της Αναστάσεως. Ήταν 14 Σεπτεμβρίου του 626.

Η εκκλησία των Ιεροσολύμων θεώρησε ότι ο Σταυρός του Χριστού ανήκει σε όλη την χριστιανοσύνη και γι’ αυτό αποφάσισε να τεμαχίσει το Τίμιο Ξύλο και να το διανείμει σε όλη την Εκκλησία.

Έτσι διασώθηκαν μέχρι σήμερα πολλά τεμάχια, τα οποία φυλάσσονται ως τα πολυτιμότερα κειμήλια.

Διαβάστε επίσης εδώ για τους Ισαποστόλους Αγίους Κωνσταντίνο και Ελένη.

Μερικές ακόμα εξαιρετικές αγιογραφίες δια χειρός του ιερέα – πατρός Πεύκη ο οποίος μεταδίδει στα έργα του την τεχνική που διδάχτηκε στην Αθωνιάδα Εκκλησιαστική Ακαδημία του Αγίου Όρους.

p85-kvn&el-(85k350-konel-105)

p39-stavrosi-(39k-10bp-sta-45)

p10-kon7eleni-(10k-10konel-40)

http://www.artionrate.com/index.php/blog/arthrografia/afierwmata/1501-giati-giortazoume-upswsh-timiou-staurou

ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ

Posted in Uncategorized with tags , , , , , , , , , , , , on August 8, 2015 by anazhtitis

Ευχή εις την υπεραγίαν Θεοτόκον
μητροπολίτου Ροστοβίας
(του νεοφανούς αγίου και θαυματουργού εν τη Ρωσία,).

Υπεραγία Θεοτόκε Παρθένε, σκέπε με, και διαφύλαττε τον δούλο σου από παντός κακού ψυχής τε και σώματος, και από παντός εχθρού ορατού και αοράτου. Χαίρε κεχαριτωμένη Μαρία, ο Κύριος μετά σου. Ευλογημένη συ εν γυναιξί και ευλογημένος ο καρπός της κοιλιάς σου, ότι Σωτήρα έτεκες των ψυχών ημών. Χαίρε και ευφραίνου, Θεοτόκε Παρθένε, και πρέσβευε υπέρ του δούλου σου Κυρία και Δέσποινα των Αγγέλων και Μήτηρ των χριστιανών, βοήθησόν μοι τω δούλω σου. Ω Μαρία παναμώμητε, χαίρε νύμφη ανύμφευτε, χαίρε η χαρά των θλιβομένων και η παραμυθία των λυπουμένων.

Χαίρε η τροφή των πεινώντων και ο λιμήν των χειμαζομένων, χαίρε των αγίων αγιωτέρα και πάσης κτίσεως τιμιωτέρα, χαίρε του Πατρός αγίασμα, του Υιού το σκήνωμα, και του Αγίου Πνεύματος το επισκίασμα. Χαίρε του πάντων Βασιλέως Χριστού του Θεού ημών το τερπνόν παλάτιον, χαίρε η Μήτηρ των ορφανών και η βακτηρία των τυφλών, χαίρε το καύχημα των χριστιανών και των προσκαλουμένων σε ο έτοιμος βοηθός.

Παναγία Δέσποινά μου, φύλαξόν με υπό την σκέπην σου, ότι εις τας παναχράντους χείρας σου παρατίθημι το πνεύμα μου. Γενού βοηθός και σκέπη της ψυχής μου εν τη φοβερά ημέρα της κρίσεως, και πρέσβευε υπέρ εμού του αναξίου ίνα εισέλθω καθαρός και αγνός εις τον Παράδεισον.

Μη απορρίψης με, Κυρία μου, τον δούλον σου, αλλά βοήθησόν μοι, και δος μοι το συμφέρον της αιτήσεως. Λύτρωσαί με παντός κινδύνου, επιβουλής, ανάγκης και ασθενείας, και δώρησαί μοι προ του τέλους μετάνοιαν, ίνα σωζόμενος τη μεσιτεία και βοηθεία σου, εν μεν τω παρόντι βίω από παντός εχθρού ορατού και αοράτου, πορευόμενος θεαρέστως εν τοις θελήμασι του αγαπητού σου Υιού και Θεού ημών, εν δε τη φοβερά ημέρα της κρίσεως από της αιωνίου και φοβεράς κολάσεως προσκυνώ, ευχαριστώ και δοξάζω το πανάγιόν σου όνομα εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Από το “Μέγα Προσευχητάριον”
Α. Σιμωνωφ
Εκδόσεις Βασ. Ρηγόπουλου

eikones_0017a1

p83-rvsiki-(83k350-ros-105)

 

Για να κατανοήσουμε την πορεία της ρωσικής εικονογραφίας και τη σχέση της προς την βυζαντινή, πρέπει να έχουμε πάντοτε υπ’ όψη, ότι οι Έλληνες διέθεταν μακραίωνα παράδοση πλαστικών τεχνών, την οποία κληρονόμησε ο βυζαντινός πολιτισμός, ενώ οι Ρώσοι δεν είχαν προϊστορία πλαστικών αναζητήσεων. Ωστόσο, μετά τον εκχριστιανισμό του ο ρωσικός λαός εκφράσθηκε κυρίως μέσα από την Εικόνα. Τόσο μάλιστα, ώστε τελικά η ρωσική Εικόνα κατέστη η κύρια έκφραση της ρωσικής Ορθοδοξίας και η σημαντικότερη θυγατρική τέχνη του Βυζαντίου, με εντονότερη ιδιοπροσωπία από τις άλλες (σερβική, γεωργιανή κτλ.).

p40-kasperobskagia-(40k-10b-kas-35)

 

Έτσι σήμερα έχουμε δύο κυρίως παραδόσεις, τη βυζαντινή και τη ρωσική εικονογραφία, ως τις πιο χαρακτηριστικές εικονογραφικές εκφράσεις της Ορθοδοξίας. Στη ρωσική εικονογραφία πάντως χρωστάμε το ότι γνώρισε η Ευρώπη την Ορθόδοξη Εικόνα, γεγονός που είχε βέβαια και θετικές αλλά και αρνητικές συνέπειες για την κατανόηση της Ορθοδοξίας από τους Ευρωπαίους. Στις θετικές συγκαταλέγονται το ενδιαφέρον που αναπτύχθηκε στη Δύση για την Ορθοδοξία, η προσπάθεια για θεολογική ερμηνεία της Εικόνας και η επιστροφή προς τα παραδοσιακά υλικά.

eikones_0057a

 

Την έρευνα της ιστορίας της θρησκευτικής ζωγραφικής στη Ρωσία απασχόλησε ο βαθμός εξάρτησης από τα βυζαντινά πρότυπα, ακόμα και στην προ-μογγολική περίοδο της ιστορίας της. Η τάση παλαιότερα ήταν να τονιστεί η πρωτοτυπία και ο καθαρά εθνικός χαρακτήρας της.

Στις πιο σύγχρονες όμως, έρευνες η μεσαιωνική ρωσική ζωγραφική της πρώτης περιόδου εντάσσεται στη βυζαντινή τέχνη, προϊόν της καλλιτεχνικής δραστηριότητας Βυζαντινών ζωγράφων στη Ρωσία. Η βυζαντινή ζωγραφική θα επικρατήσει και θα είναι η μόνη τέχνη της ρωσικής Ορθοδοξίας στην προ-μογγολική περίοδο της ιστορίας της, όπως βεβαιώνει σειρά μνημείων έως και το τέλος του 12ου αιώνα.

p5-vlamidir-(5k-10vla-40)

 

Τις στενές σχέσεις των πριγκίπων του Vladimir με την Κωνσταντινούπολη επιβεβαιώνει και η εισαγωγή από τη βυζαντινή πρωτεύουσα της περίφημης εικόνας της Παναγίας, της γνωστής ως Παναγίας του Vladimir, Στο σύνολο των μνημείων αυτών, που είναι ιδρύματα εκκλησιαστικών αρχόντων ή τοπικών πριγκίπων, διαπιστώνονται οι ποικίλες τάσεις μιας τέχνης που βρίσκεται στο πλαίσιο της βυζαντινής εικαστικής παράδοσης.

eikones_0017a7

 

Είναι συγκινητικό να σκεφθεί κανείς ότι μπροστά σε αυτές τις εικόνες προσεύχονται χιλιάδες Ορθόδοξοι Ρώσοι. Τις ευλαβούνται και τις προσκυνούν με κατάνυξη ενώ κάποιες από αυτές είναι αφιερωμένες σε ειδικές περιστάσεις του βίου, όπως είναι η ευλογία των αρραβώνων του ζευγαριού με την εικόνα της Παναγίας του Καζάν που είναι προστάτιδα της ρωσικής οικογένειας.

Οι αγιογραφίες αυτές έχουν φιλοτεχνηθεί σύμφωνα με τους κανόνες της βυζαντινής τέχνης από αγιογράφους που σπούδασαν τις λεπτομέρειες και την τεχνική στον Άγιον Όρος και στην Αθωνιάδα Εκκλησιαστική Ακαδημία. Περισσότερες πληροφορίες για αυτές μπορείτε να βρείτε πατώντας στην κάθε αγιογραφία η οποία θα σας οδηγήσει στην ιστοσελίδα της Έκθεσης προϊόντων Αγίου Όρους.

Ιερά Μονή Παντοκράτορος

Posted in Uncategorized with tags , , , , , , , , , , , , on August 5, 2015 by anazhtitis

iera-monh-pantokratoros-7

Η Ιερά Μονή Παντοκράτορος Αγίου Όρους που πανηγυρίζει στην εορτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος.

Η Μονή Παντοκράτορος είναι ελληνική και η έβδομη στην ιεραρχία του Αγίου Όρους. Έχει μορφή οχυρωμένου μεσαιωνικού κάστρου. Μέχρι τα μέσα του ΙΖ’ αιώνα ήταν κοινόβιος και αργότερα «ιδιόρρυθμη». Και το 1992 από ιδιόρρυθμη, κοινοβιακή, όταν εισήλθε στη μονή νέα αδελφότητα προερχόμενη από τη Μονή Ξενοφώντος. Η Μονή είναι 7η στην τάξη των Αγιορείτικων Μοναστηριών και είναι παραθαλάσσια. Το Καθολικό της είναι αφιερωμένο στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος. Κατέχει ως μέγα θησαύρισμα τη θαυματουργό εικόνα της Παναγίας της Γερόντισσας. Στη βόρεια μεριά της λιτής βρίσκεται και το παρεκκλήσι της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.

p18-gerontissa-(18k74-ger-45)

 

Η αγιογραφία της Παναγίας Γερόντισσας έχει φιλοτεχνηθεί από τον απόφοιτο της Αθωνιάδας Εκκλησιαστικής Ακαδημίας του Αγίου Όρους, πατέρα Παναγιώτη Πεύκη ο οποίος σήμερα είναι καθηγητής αγιογραφίας. Στο έργο αυτό που έχει φιλοτεχνηθεί με την μέθοδο της σηρογραφίας ο αγιογράφος ακολουθώντας τα προστάγματα της βυζαντινής τέχνης έχει τοποθετήσει χειροποίητο φινίρισμα που προσδίδει στην αγιογραφία την ομορφιά της αγιορείτικης τεχνικής. Η εικόνα έχει τοποθετηθεί σε σκαπτό ξύλο και είναι επικαλυμμένη με αγνό μελισσοκέρι για να παραμένει αναλλοίωτη στον χρόνο. Μπορείτε να την βρείτε εδώ.

Η Ιερά Μονή του Αγίου Όρους στην οποία φυλάσσεται το πρωτότυπο της εικόνας της Παναγίας Γερόντισσας ιδρύθηκε στα μέσα του 14ου αιώνα από τους βυζαντινούς, πλην όμως Ενετούς πολίτες, αξιωματούχους κατά σάρκα αδελφούς Αλέξιο στρατοπεδάρχη και Ιωάννη πριμικήριο. Οι τάφοι των κτιτόρων βρίσκονται στην λιτή του καθολικού. Στην εδραίωση και ενίσχυση της μονής συνέβαλαν οι αυτοκράτορες του Βυζαντίου Ιωάννης Ε’ ο Παλαιολόγος και Μανουήλ Β’ ο Παλαιολόγος. Περί το τέλος της ΙΔ’ εκατονταετηρίδας πυρπολήθηκε και καταστράφηκε. Επανιδρύθηκε όμως τάχιστα. Το αρχικό εμβαδόν της Μονής διπλασιάστηκε μετά από χορηγίες Ρουμάνων Ηγεμόνων, (16ος αιώνας). Αρκετά μονύδρια της εποχής εκείνης όπως του Ραβδούχου, του Φαλακρού, του Αγίου Δημητρίου, του Αυξεντίου προσαρτήθηκαν στην νεοσύστατη μονή Παντοκράτορος. Την οικονομική κρίση που δέχθηκε εξ΄ αιτίας των κατακτήσεων του Όρους από τους Τούρκους την αντιμετώπισε με την βοήθεια των ελληνικής καταγωγής ηγεμόνων παραδουναβίων περιοχών, Φαναριωτών, της Αυτοκράτειρας Αικατερίνης B’ της Ρωσίας και ευσεβών Χριστιανών.

iera-monh-pantokratoros-14

 

H μονή Παντοκράτορος διαθέτει οκτώ παρεκκλήσια εντός του μοναστηριακού της συγκροτήματος και επτά εκτός από αυτό. Ξεχωρίζει αυτό της Κοίμησης της Θεοτόκου που βρίσκεται στη λητή με τοιχογραφίες κρητικής τεχνοτροπίας του 1538, επιζωγραφισμένες όμως το 1868. Κοντά στην είσοδο της μονής βρίσκεται το παρεκκλήσι του Αγίου Νικολάου τοιχογραφημένο από τον 18ο αιώνα. Στην δυτική πτέρυγα , στη θέση του παλιού πύργου, βρίσκεται το παρεκκλήσι του Τιμίου Προδρόμου. Το παρεκκλήσι είναι ιστορημένο με τοιχογραφίες 18ου αιώνα. Στο τελευταίο όροφο του μεγάλου πύργου της μονής βρίσκεται το παρεκκλήσι της Αναλήψεως, ενώ στο δεύτερο πύργο της πάνω από την είσοδο βρίσκεται το παρεκκλήσι του Αγίου Παντελεήμονος.

H μονή Παντοκράτορος διαθέτει δύο κοιμητηριακούς ναούς. Ο παλιός βρίσκεται στο χείλος απότομων βράχων νοτιοανατολικά της μονής και τιμάται στη μνήμη του Αγίου Αθανασίου του Αθωνίτη. Ο νεότερος είναι των Αγίων Αναργύρων, κτισμένος το 1771 αποτελεί το ναό ενός πρώην Καθίσματος. Ενδιαφέρον ιδιαίτερο παρουσιάζει το εικονοφυλάκιο της μονής. Σε απόσταση μισής ώρας δυτικά είναι η Σκήτη του Προφήτη Ηλία, η οποία υπάγεται στη μονή. Η μονή Παντοκράτορος έχει και δέκα πέντε κελιά. Πέντε από αυτά βρίσκονται μέσα στα όρια των Καρυών. Τα υπόλοιπα είναι στην ευρύτερη περιοχή της μονής.

Το ιστορικότερο κελί είναι το πρώην μονύδριο του Ραβδούχου, το οποίο στα τέλη του 12ου αιώνα είχε την 14η θέση στην ιεραρχία των εικοσιπέντε μονών της εποχής εκείνης. Διατηρεί υπολείμματα τοιχογραφιών του 12ου αιώνα με τις ολόσωμες παραστάσεις των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου. Σημαντικότατο εξάρτημα της μονής είναι και το κελί Άξιον Εστίν [1] όπου παλαιότερα εφυλάσσετο η ομώνυμη εικόνα, που βρίσκεται πλέον στο ναό του Πρωτάτου.

eikones_0121a

 

Η αγιογραφία αυτή της Παναγίας Άξιον εστί έχει φιλοτεχνηθεί από αγιογράφους μοναχούς της Ιεράς Μονής Ξενοφώντος Αγίου Όρους. Πρόκειται για κειμηλιακό έργο μεγάλης αξίας στολισμένο με καθαρό χρυσό 22Κ. Είναι ακριβές αντίγραφο εκ του πρωτοτύπου. Περισσότερα για την συγκεκριμένη αγιογραφία θα βρείτε εδώ απ’ όπου και μπορείτε να προμηθευτείτε το αντίγραφο της εικόνας αυτής.

Στη περιοχή της Καψάλας, στον ομώνυμο ασκητικό οικισμό, υπάρχουν πενήντα καλύβες της μονής Παντοκράτορος. Στα κελιά οι γέροντες ασχολούνται με εργόχειρο, ξυλογλυπτική αλλά και με γεωργικές εργασίες. Η Μονή Παντοκράτορος έχει τέσσερα Καθίσματα στη περιοχή γύρω από το μοναστήρι. Αυτά είναι το Κάθισμα των Αγίων Αποστόλων , του Αγίου Τρύφωνα στο κηπόσπιτο, των Αγίων Aναργύρων που αποτελεί και το κοιμητηριακό ναό και το Κάθισμα Πέτρου και Ονουφρίου, όπου ασκήτεψε τον 16ο αιώνα ο Άγιος Θεωνάς Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης.

https://el.wikipedia.org

Άγιος Παντελεήμων ο Μεγαλομάρτυς και Ιαματικός

Posted in Uncategorized with tags , , , , , , , , on July 27, 2015 by anazhtitis

agios-pantelehmwn-megalomartus-1

Ο Άγιος Παντελεήμων (Παντελέων το πρότερον όνομα) καταγόταν από τη Νικομήδεια της Μικράς Ασίας και έζησε στα χρόνια του Μαξιμιανού (286 – 305 μ.Χ.).

Πατέρας του ήταν ο Ευστόργιος, ο οποίος ήταν εθνικός και μετά τις νουθεσίες του γιου του έγινε χριστιανός. Μητέρα του ήταν η Ευβούλη, η οποία προερχόταν από χριστιανική οικογένεια. Εκπαιδεύτηκε στην ιατρική από τον Ευφρόσυνο και κατηχήθηκε στη χριστιανική πίστη και βαπτίσθηκε από τον πρεσβύτερο Ερμόλαο που ήταν ιερέας της Εκκλησίας της Νικομήδειας.

Κάποια στιγμή όταν οχιά δάγκωσε έναν νεαρό και ουσιαστικά τον θανάτωσε ο Άγιος Παντελεήμονας επικαλούμενος τον Χριστό τον ανάστησε.

Αφορμή του μαρτυρίου του στάθηκε ένα ακόμα θαύμα του Αγίου. Κάποτε είχε θεραπεύσει έναν τυφλό, ο οποίος και ανέφερε το γεγονός της θεραπείας του στον βασιλιά, λέγοντάς του ότι τον θεράπευσε ο Παντελέων στο όνομα του Χριστού, στον οποίο και ο ίδιος πλέον πίστευε. Ο βασιλιάς αφού τον άκουσε, αμέσως διέταξε και τον αποκεφάλισαν. Ο ίδιος ο Παντελέων προσήχθη στον βασιλιά, ο οποίος διέταξε τον βασανισμό του με σκοπό την άρνηση της πίστεώς του.

Ο Άγιος της Ορθοδοξίας βασανίσθηκε σκληρά με διάφορους τρόπους, όμως δεν υπέκυψε στις πιέσεις αφού ο Κύριος εμφανίσθηκε μπροστά του με τη μορφή του πνευματικού του Ερμόλαου και του έδωσε θάρρος. Τέλος διατάχθηκε ο αποκεφαλισμός του και τότε ακούστηκε φωνή από τον ουρανό που τον καλούσε όχι ως Παντελέοντα αλλά ως Παντελεήμονα. Μόλις όμως ο δήμιος άπλωσε το χέρι του για να κόψει με το σπαθί του το κεφάλι του Αγίου, το σπαθί λύγισε και το σίδερο έλιωσε σαν κερί. Μπροστά σε τέτοιο θαύμα και οι παραβρισκόμενοι στρατιώτες έγιναν χριστιανοί. Τότε ο Άγιος εκουσίως παραδόθηκε στο μαρτύριο. Λέγεται ότι από τη πληγή του δεν έτρεξε αίμα αλλά γάλα και το δέντρο της ελιάς, στο οποίο τον είχαν δέσει καρποφόρησε ξαφνικά.

Η Εκκλησία τιμά την μνήμη του αγίου την 27η Ιουλίου.

Απολυτίκιο Αγ. Παντελεήμονος

eikones_00655

 

eikones_0021a

 

n20087

 

Σε αυτές τις χειροποίητες αγιογραφίες από το Άγιο Ορος, ο άγιος εικονίζεται μετωπικός, να κρατά με το δεξί χέρι ιατρικό εργαλείο και με το αριστερό ξύλινη θήκη φαρμάκων. Φορεί χιτώνα σε αποχρώσεις του γαλάζιου με διακοσμημένη στιγματικά ταινία στο λαιμό, στον ώμο και στα χέρια, και χλαμύδα. Τα έργα αυτα είναι φιλοτεχνημένα από αγιογράφους μοναχούς είτε της Ιεράς Καλύβης Κοιμήσεως της Θεοτόκου της Μικράς Αγίας Άννης, είτε από το κελί του Αγίου Γεωργίου είτε από αγιογράφους αποφοίτους της Αθωνιάδας Εκκλησιαστικής Ακαδημίας του Αγίου Όρους, και ακολουθεί τους κανόνες της βυζαντινής τέχνης: εκφραστικό ρεαλισμό, πνευματική πληρότητα και έντονο πλαστικό αίσθημα.

http://www.artionrate.com/index.php/blog/arthrografia/agioi-ths-orthodoxias/1455-agios-pantelehmwn-megalomartus-kai-iamatikos

Η αξία των βυζαντινών αγιογραφιών

Posted in Uncategorized with tags , , , , , , on July 10, 2015 by anazhtitis

aksia-vuzantinwn-agiografiwn-eksofullo-megalo

Και ενώ η οικονομική κρίση συνεχίζει την διαλυτική της δράση στην ελληνική κοινωνία ένα σύγχρονο κομμάτι της πολιτιστικής μας κληρονομιάς αποκτά όλο και μεγαλύτερη αξία στο παγκόσμιο γίγνεσθαι. Οι βυζαντινές αγιογραφίες του Αγίου Όρους, έργα των χειρών των μοναχών αλλά και των αποφοίτων της Αθωνιάδας Εκκλησιαστικής Ακαδημίας του Αγίου Όρους αποτελούν προϊόντα στα οποία επενδύει το ενδιαφέρον, την αγάπη και τα χρήματά του πλήθος κόσμου.

«Το να επενδύεις στην τέχνη και μάλιστα στην τέχνη που φέρνει ευλογία στο σπιτικό σου, είναι σίγουρα μια κίνηση που μοιάζει ανορθολογική είναι όμως έξυπνη» λέει αγοραστής μιας χειροποίητης αγιογραφίας από την Μικρά Αγία Άννα στον χώρο της Έκθεσης προϊόντων Αγίου Όρους.

eikones_0034a

«Σε περιόδους οικονομικής δυσχέρειας θα προτιμούσατε να είχατε χρυσό παρά μια αυθεντική χειροποίητη αγιογραφία έτσι δεν είναι; Κι όμως η αξία αυτής της αγιογραφίας είναι πολύ μεγαλύτερη για εμένα και τα παιδιά μου!» είναι τα λόγια όχι κάποιας συλλέκτριας αλλά της κ. Ν.Γ. η οποία μένει στην Θεσσαλονίκη και απάντησε στις ερωτήσεις του ρεπορτάζ για την αξία των βυζαντινών αγιογραφιών.

eikones_0028a2

Όμως το φλέγον ζήτημα στο σημείο αυτό δεν είναι η σημασία της επένδυσης σε ένα αδιαμφισβήτητο έργο βυζαντινής τέχνης αλλά η αγάπη και η πίστη για το εικονιζόμενο πρόσωπο, του Χριστού, της Παναγίας ή κάποιου αγίου που αγιογραφούνται από το χέρι ταπεινού και καθαρού τη καρδία αγιογράφου με τα καλύτερα υλικά. Αυτό είναι το μυστικό για να καταλάβει κάποιος την αξία της βυζαντινής αγιογραφίας.

pan209

http://www.artionrate.com/index.php/artion-magazine/artion-kalesma/1394-aksia-vuzantinwn-agiografiwn