Εγώ, εσύ, ο άλλος, αρνηθήκαμε το Θεό!

egw-esu-o-allos-artnhthkame-to-theo-1

Είναι ισχυρή αλήθεια ότι τα αίτια της κρίσης, στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό, έχουν την αναγωγή τους στην πνευματική κατάσταση του ανθρώπου.

Είναι πνευματικά και αφορούν τον τρόπο με τον οποίο ο ίδιος ο άνθρωπος εδώ και χρόνια αντιμετώπιζε τις καθημερινές καταστάσεις στη ζωή του, με τον τρόπο που αντιμετώπιζε τον συνάνθρωπο του, αλλά και με την δυνατότητα που έδινε στον εαυτό του να γίνει πνευματικός άνθρωπος ή μη.

Στον άγιο χώρο της Ορθόδοξης Εκκλησίας τίποτε δεν είναι δεδομένο. Όλα είναι μεταβαλλόμενα και πάντα ο Θεός δίνει στο δημιούργημα Του τη δυνατότητα να επιστρέψει στην όντως αγάπη της αληθινής ζωής, όσες φορές κι αν εκείνο απομακρυνθεί από Εκείνον.

Η μόνη υπαρξιακή κατάσταση οντολογικής μεταστροφής που δύναται ακέραια να αλλάξει κάθε σκέψη από τη σύλληψη της έως την σάρκωση της, είναι η μετάνοια. Δεν είναι εύκολο εγχείρημα. Δεν είναι όμως και αδύνατο. Αδύναμη προβάλλει η ανθρώπινη φύση. Και είναι αδύναμη διότι η τρεπτότητα της ως απόρροια της δοθείσης από τον Θεό ελευθερία είναι σημάδι μιας χρήσης. Χρήσης μη αγαθής όταν απομακρύνεται από την πηγή της ζωής που είναι ο Τριαδικός Θεός.

x6834

nas2met

nas1tr

Ολόκληρη η ζωή και εμπειρία της Ορθόδοξης Εκκλησίας, τα θεία νάματα των θεοφόρων της Πατέρων και οι αγώνες των ασκητών του Αγίου Όρους, της νήψης, της άσκησης και της προσευχής απέδωσαν καρπούς γλυκείς γιατί είχαν μόνο μία βάση ως αρχή και τέλος, τη μετάνοια. Και γίνεται σαφής ο λόγος του μεγάλου αγίου της Ορθοδοξίας, Κυρίλλου Ιεροσολύμων, όταν προσθέτει πως «η μετάνοια είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της πνευματικής ζωής».

Είναι άλλο όμως η μετάνοια και άλλο η μεταμέλεια. Ο Ιούδας μεταμέλησε («τότε ἰδὼν ᾿Ιούδας ὁ παραδιδοὺς αὐτὸν ὅτι κατεκρίθη, μεταμεληθεὶς ἀπέστρεψε τὰ τριάκοντα ἀργύρια τοῖς ἀρχιερεῦσι»), δεν μετανόησε. Η απόσταση από τη μία κατάσταση στην άλλη είναι και μικρή και συνάμα μεγάλη. Τις περισσότερες φορές είναι μεγάλη. Δεν υπάρχει επίγνωση, αυτογνωσία. Απεναντίας υπάρχει συσκότιση του νου και ο άνθρωπος που αντιλαμβάνεται την αμαρτία, το λάθος, την αδικία, σπεύδει βιαστικά κι επιπόλαια να δηλώσει μετανοημένος. Όμως είναι πάντοτε μετάνοια η κατάσταση αυτή ή μεταμέλεια; Η μετάνοια είναι κάτι βαθύτερο, πιο συνειδησιακό, πιο αληθινό, μία ενδόμυχη ανακάλυψη στον έσω εαυτό του ανθρώπου.

egw-esu-o-allos-artnhthkame-to-theo-2

Εκεί ο καθένας γνωρίζει για τον ίδιο του τον εαυτό ποιο είναι το πνευματικό αγκάθι και με τη δική του θέληση ξεκινά μία λεπτή εγχειρητική προσπάθεια ώστε η νόσος να ιαθεί και το αγκάθι της ψυχής όχι να ξεριζωθεί, αλλά να μεταμορφωθεί. Χρειάζεται προσοχή γιατί πολλές φορές ο άνθρωπος θεωρεί και δείχνει ότι μετανόησε για κάτι, στην ουσία όμως απλά μεταμέλησε. Η μετάνοια είναι το πέραν της μεταμέλειας, η αναγνώριση της αμαρτίας και η προσπάθεια για ίαση της. Έχω την αίσθηση ότι η μετάνοια εμπεριέχει ως αλήθεια, ως επίγνωση, ως κατάσταση, μερικές λέξεις μέσα τις. Οντολογική, συνειδησιακή, εκ βαθέων, ριζική, κινούμενη προς τη θεά του αγαθού.

Ο Θεός ποτέ δεν αρνείται την επιστροφή. Δεν το αρνήθηκε σε ολόκληρη την ιστορία του Ισραήλ, στον άσωτο υιό, στον αμαρτωλό, στην πόρνη, στον εγωιστή, στους άσωτους που αγίασαν, στους αναρχικούς της ζωής που μετανόησαν. Έτσι δίνει πάντα τη θεία χάρη Του. Αυτή την δίνει ο Κύριος μέσα από τη θέληση όμως του ανθρώπου να παλέψει στον αόρατο πνευματικό αγώνα. Ενάντια σε εχθρούς που δεν είναι ορατοί, αλλά νυχθημερόν πάσχουν να δελεάσουν την ανθρώπινη ψυχή και να την κατακτήσουν. Να τι αναφέρει σχετικά ο άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης μία από τις μεγαλύτερες φυσιογνωμίες του Αγιορείτικου και γενικότερα του ορθόδοξου μοναχισμού: «Όταν ελαττούται η χάρις εις την ψυχήν, τότε πάλιν αρχίζει αυτή να εκζητή το έλεος του Κυρίου. Ταράττεται η ψυχή από την τυραννίαν των κακών λογισμών και επικαλείται την προστασίαν του Θεού, του Πλαστού της, και ικετεύει να δώση εις αυτήν πνεύμα ταπεινώσεως διά να μη εγκαταλείψη αυτήν η χάρις της αδιαλείπτου α­γάπης του Ουρανίου Πατρός».

egw-esu-o-allos-artnhthkame-to-theo-3

egw-esu-o-allos-artnhthkame-to-theo-4

egw-esu-o-allos-artnhthkame-to-theo-5

Η θεία χάρις που δεν είναι ποτέ δεδομένη και απόρροια των κτιστών ενεργειών μας (βούλησης, θέλησης, προσπάθειας) είναι φως άκτιστης παρουσίας της αγάπης του Τριαδικού Θεού στη ζωή μας. Αλλά ποτέ δεδομένο. Φιλοσοφούμενο και βιωμένο ως άκτιστη παρουσία στη φθαρτή κτιστότητα. Κι αυτό χάριν ελέους Θεού. Τίποτε και ποτέ δεν επιτυγχάνεται, δεν αποκτάται και δεν βιώνεται χωρίς το έλεος του Θεού.

Ηρακλής Αθ. Φίλιος, Βαλκανιολόγος

http://www.artionrate.com/index.php/blog/arthrografia/agioreitikh-zwh/1449-egw-esu-o-allos-arnhthkame-to-theo

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: