Προσκύνημα στον Άγιο Λουκά

agios-loukas-o-iatros-1

Όταν το κρουαζιερόπλοιο πλεύρισε στο λιμάνι της Σεβαστουπόλεως στην Κριμαία τα συναισθήματα μου ήταν ανάμεικτα: χαρά, γιατί φτάσαμε ως εδώ, και λίγη αγωνία για το πως θα πηγαίναμε στη Συμφερόπολη που ήταν και ο προορισμός μας. Απ’όλους τους επιβάτες του πλοίου – και ήταν πάμπολλοι – μόνο δύο δεν θα ακολουθούσαμε το γκρουπ για την ξενάγηση στην πόλη: η φίλη μου και εγώ, που θα πηγαίναμε στη Συμφερόπολη για να προσκυνήσουμε τον τάφο του Αγίου Λουκά.

Βγήκαμε στη στεριά και αρχίσαμε να εφαρμόζουμε τις οδηγίες του π. Νεκτάριου, που μας είχε δώσει στη μονή Σαγμάτα όταν ακόμα ήταν εκεί ηγούμενος. Περπατήσαμε λίγο, και να μπροστά μας η πλατεία της πόλης, με τις προτομές των ηρώων τους, αλλά άνθρωποι και ταξί πουθενά.

agios-loukas-o-iatros-2

Με έπιασε μικροπανικός γιατί δεν είχαμε απεριόριστο χρόνο στη διάθεση μας. Κι είχαμε μπροστά μας 160 χιλιόμετρα πήγαινε- έλα. Κι ένα καράβι ποτέ δεν περιμένει.

Ξαφνικά φάνηκε ένα ταξί και εμείς από τη χαρά μας πέσαμε σχεδόν στις ρόδες του. Ο οδηγός μας κοιτούσε αμήχανα. Η μόνη ελπίδα μας ήταν τα νοήματα. Τι κάναμε το σημείο του σταυρού με τα δάχτυλα, τι Σαίν Λουκάς λέγαμε, τίποτα! Ακόμα και τη Συμφερόπολη δεν καταλάβαινε..

Σαν από το πουθενά, μας πλησίασε μια υπέργηρη γυναίκα, στην οποία επαναλάβαμε όσα είχαμε πει στον οδηγό. Όταν άκουσε «Λουκάς», τα μάτια της άστραψαν. Άρχισε διάλογο με τον οδηγό στη γλώσσα τους και μας έσπρωξε στην κυριολεξία στο ταξί.

Έτσι βρεθήκαμε να τρέχουμε στην άσφαλτο με οδηγό έναν κοκκινοτρίχη ξένο, τον Αλεξάντερ, με ύφος βλοσυρό και αδιάφορο. Θεέ μου μην κάνουμε λάθος! Μόνες σε ξένο τόπο, μακριά από την Ελλάδα και τίποτα άλλο γύρω μας!

Επιτέλους φθάσαμε! Ήμασταν εκεί! Πλησιάζοντας τον κατάλευκο σταυρό στο μνήμα του μεγάλου αυτού Αγίου της Ορθοδοξίας δεν άντεξα. Λύγισαν τα γόνατα μου και άρχισα να κλαίω γοερά και ασταμάτητα. Σε σημείο που η καντηλανάφτισσα της Εκκλησίας δίπλα ήρθε και με έκλεισε στην αγκαλιά της χαϊδεύοντας μου τα μαλλιά. Κι είχα τόση ανάγκη το άγγιγμα της άγνωστης τη συγκεκριμένη εκείνη στιγμή, που ήμουν χαμένη σα μικρό παιδί.

Προσκυνήσαμε με ευλάβεια το σταυρό και τον ευχαριστήσαμε που μας αξίωσε να φθάσουμε ως εκεί. Πολύ δυνατές στιγμές για την καθεμία μας, καθώς και θερμότερες οι προσευχές μας. Βουβές αλλά και τόσο εύγλωττες.

agios-loukas-o-iatros-3

Στη συνέχεια μπήκαμε στην εκκλησία της Αγίας Τριάδας, τούτο το σταυροειδή ναό με τον ψηλό τρούλο που χτίστηκε από δύο Έλληνες αδερφούς. Εδώ ιερουργούσε ο Αρχιεπίσκοπος Συμφερουπόλεως και Κριμαίας Λουκάς ο Ιατρός, Άγιος της Ουκρανικής Εκκλησίας και των Ορθοδόξων από το 1996. Ομολογητής του Ιησού Χριστού αντιμετώπισε ηρωικά το αθεΐστικο καθεστώς «βαστάσας του Χριστού τα θεία στίγματα, εξορίας και δεινά, εγκλεισμούς εν φυλακαίς, θλίψεις και ονείδη» για να κρατήσει όρθια τη συνείδηση του ρώσικου λαού. Περίφημος χειρουργός, ακαδημαϊκός, μετάλλαξε την ιατρική επιστήμη με την ιεροσύνη, την κοσμική δόξα με τη δόξα του Θεού, για να τον υπηρετεί και να θεραπεύει ψυχές πονεμένων και βασανισμένων ανθρώπων.

Έξαφνα ένιωσα ένα σφίξιμο στο μπράτσο και έκπληκτη είδα τον οδηγό να μας κάνει νόημα να μπούμε στο ταξί με προτροπές της καντηλανάφτισσας. Ο οδηγός μας ήταν τώρα αλλιώτικός, αγνώριστος, είχε μία ηρεμία στο πρόσωπο του απίστευτη. Το ρισκάραμε και αυτό και αρχίσαμε να τρέχουμε – αλλά για που;

Σταματήσαμε σε μία εκκλησία – των Αγίων Πάντων και μπαίνοντας μέσα μείναμε άφωνες. Στο βάθος ήταν μία λάρνακα χρυσή με ασημένια στολίδια και μέσα κειτόταν το σκήνωμα του Αγίου! Θεέ μου, συγκίνηση!

Γονατίσαμε όπως και όλο το εκκλησίασμα και ο ιερέας με μία ουράνια φωνή έκανε παράκληση σε μία γλώσσα ακατανόητη για μας αλλά κατανοητή από την ψυχή μας. Έτσι εξηγείται νομίζω η γαλήνη και η ομορφιά που μας διαπότιζε.

agios-loukas-o-iatros-4

agios-loukas-o-iatros-5

Άθελα μου γύρισα το κεφάλι μου προς τη λάρνακα και βλέπω μια πλακέτα. Πλησίασα και βλέπω «Δωρεά από τους Έλληνες (Παιανίας). Αθάνατη Ελλάδα! Απέναντι από τον Ναό σε ιδιαίτερο μουσείο, είδαμε συγκλονισμένοι να ξετυλίγεται μέσα από φωτογραφίες, χάρτες, έγγραφα, άμφια και χειρουργικά εργαλεία η μαρτυρική ζωή του Αγίου, από την ανθρωπιστική προσφορά ως τη θυσιαστική αγάπη του στον Θεάνθρωπο.

agios-loukas-o-iatros-6

Πως συνέλαβε ο φακός εκείνο το βλέμμα του Αρχιεπισκόπου σε στιγμή προσευχής να ανοίγει ουρανούς και να ελευθερώνει λαβωμένες ψυχές! Έτσι τον νιώθαμε παντού στο ταξίδι μας να μας ακολουθεί και να χαράζει προοπτικές ευλογίας και συγκινήσεων. Αξέχαστη εκείνη η Θεία Λειτουργία της Κυριακής, με την εικόνα της Αναστάσεως του Κυρίου αλλά και των αγίων της Ορθοδοξίας και η μετάληψη των τίμιων δώρων σε ουράνια μυσταγωγία με τις αγγελικές φωνές χορωδίας νέων.

agios-loukas-o-iatros-7

agios-loukas-o-iatros-8

agios-loukas-o-iatros-9

Φωτογραφίες του Αρχιεπισκόπου Λουκά του Ιατρού

Στην επιστροφή, φθάνοντας στην αφετηρία μας, γύρισα ενστικτωδώς τα μάτια μου στο λιμάνι! Ναι, το καράβι μας ήταν εκεί! Χαιρετίσαμε τον κύριο Αλέξανδρο με θερμή χειραψία λες και γνωριζόμασταν χρόνια, σαν να ήμασταν αδέλφια. Μα γιατί λέω σαν; Μήπως όλοι δεν είμαστε εν Χριστώ αδελφοί;

Πηγή: Βίνα Χιωτακάκου, Ο κόσμος της Ελληνίδος

Αγιογραφίες του Αγίου Λουκά

p50-loykas-(50k-10b-lou-35)

 

9613

 

p13-loukas-iatros-(13k-10lou-40)

Μοναδικά έργα βυζαντινής τέχνης φιλοτεχνημένα από αγιογράφους μοναχούς στο Άγιο Όρος και τον πατέρα Πεύκη απόφοιτο της Αθωνιάδας εκκλησιαστικής ακαδημίας στο Περιβόλι της Παναγίας.

 

http://www.artionrate.com/index.php/artion-magazine/artion-kalesma/1414-proskunhma-ston-agio-louka

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: